Polderrit 17 juni 2000.

Het was alweer (veel te) lang geleden dat ik mee had gereden met een van de clubritten, dus toen de Polderrit bleek samen te vallen met een 'vrije' dag, een dag die ook nog eens zonnig beloofde te worden, was de tijdsbesteding van zaterdag 17 juni snel bepaald. Na de gebruikelijke vloeistofmetingen vertrok ik even na negen uur richting Middelie. De zon scheen wel, maar het was toch veel frisser dan ik ingeschat had. Even na tien uur arriveerde ik bij 'het Wapen van Middelie' waar Ron Visser de start gepland had. En monomaan, Freek, was al gearriveerd. Zijn bimono stond al af te koelen; wij warmden ons op in het zonnetje in afwachting van de andere deelnemers. Al vlot druppelden die binnen, met Nico Puiman & zoon waarschijnlijk als verstkomende. Na veel geklets en koffie met appelgebak begonnen zo'n 20 motoren, waarvan 18 mono's, aan de rit onder leiding van de heren Visser en Puiman junior (in de zijspan).

Middelie

Hoewel ik uit de regio kom ging het begin van de tocht toch over mij nog onbekende weggetjes. Veel mensen denken dat de noord-hollandse polders saai zijn; de deelnemers aan dit ritje denken er waarschijnlijk genuanceerder over. Er zijn weidse uitzichten, molens en lekkere stuurweggetjes langs slingerende watertjes (echt) en Ron had daar een flink aantal van gevonden rond de Beemster. Het tempo was rustig, en ik moest een tijdje piekeren om op een smoes te komen om de R27 even de sporen te geven op het dijkje naar Rustenburg. Een foto maken van de colonne leek me een goeie en daarom passeerde ik de colonne en stopte even verder om het toestel te pakken. Wat een prachtig gehoor is dat als je langzaam zo'n 20 mono's aan hoort komen dreunen uit de verte!

Op weg naar Rustenburg

De Gouden Karper in Rustenburg is een cafe-restaurant met terras waar 's winters veel schaatsers en 's zomers veel fietsers en watersporters, maar ook veel motorrijders hun maag komen vullen. De bediening is altijd vriendelijk, hoe druk het ook is. En dat werd het even met onze hongerige groep op het terras en de kok ziek! Gelukkig was het heerlijk in de zon en konden we wat geduld opbrengen.

Rusten in Rustenburg

Na een uurtje hadden we er allemaal weer zin in en leidde Ron ons verder, via een omweggetje naar de IJsselmeerdijk. Lekker rijden daar, en gelukkig viel het aantal vliegen dit keer mee. Rustig zakten we af via Schardam, Oosthuizen en Edam naar Volendam. Enorm druk alweer met toeristen, en wij maakten het nog een graadje erger. Even pauze om te kijken naar de voorbijvarende bootjes en toen verder, terug naar Middelie.

Laatste stop in Volendam

Zonder enige motorpech en nog steeds onder een stralende zon kwamen we daar tegen vieren weer aan. Een prima ritje Ron! Nadat ik Ron beloofd had een verslagje van de rit te schrijven mocht ik terug naar huis. Weer 168 kilometer in het R27 logboek!

.

r27
back