Exploring Norway, summer 2007.

Ik had Eugenie weten te overtuigen dat het een goed idee was om deze zomer naar Noorwegen te gaan. Om het voor haar wat prettiger te maken hadden we een grotere tent gekocht, namen onze eigen kussens mee en ook nog een groot opblaasmatras. Dat kon allemaal niet op het Transalpje, dus hadden we ook nog een aanhangertje gekocht van een motorrijder. Een mede-motorrijder zou ons toch geen rotzooi verkopen wel? De elektra werd vervangen, er kwamen nieuwe bandjes op en er werd geverfd. Klaar om te vertrekken. I had convinced my wife that visiting Norway this summer was indeed a good idea. To make sure she'd come along we bought a bigger tent, decided to bring our own pillows and a fullsize mattress. Indeed too much to carry on the Transalp, so I bought a luggage trailer from a motorcyclist. I figured a fellow biker would not sell me shitty things... The electrics were replaced, new tyres, fresh paint; we were ready to go.

Somewhere along the autobahn.

Vrijdag 13/7/2007 (Huis-Tecklenburg, 282km). We vertrokken om 10.30. Het eerste deel van de rit ging over de snelweg, eerst de nederlandse en toen de duitse. Twintig km voor Osnabruck stuitten we op een file en dus draaiden we de autobahn af en gingen verder over een secundaire weg. Gewoon achter de GPS pijl aan naar de gewenste camping. Nadat we de tent hadden opgezet dronken we wat op het camping terras en wandelden daarna door het bos naar Tecklenburg waar we een leuk restaurant vonden. Tecklenburg is trouwens een heel leuk stadje. Lekker eten en drinken in de zonneschijn en daarna terug naar de tent (langs een weg dit keer) om op de kaart te kijken wat er morgen voor ons lag. Friday 13/7/2007 (Home-Tecklenburg, 282km). We left home at 10.30. The first part of the trip was on motorways only, first the dutch and then the german ones. 20 km before Osnabruck we hit a traffic jam so we left the autobahn and rode to the campsite using nicer roads, following the gps arrow. After making camp we had some drinks at the campsite bar and then walked to a restaurant in Tecklenburg, a lovely little place. Good food and wine in the sunshine, then a walk back to the tent and a look at tomorrows roads.

Restaurant at the Brackstedter Muhle.

Zaterdag 14/7/2007 (Tecklenburg-Luneburg, 372km). We waren nog niet gewend aan het afbreken van de nieuwe tent en aan het beladen van onze 'combinatie' dus dat gaf wat strubbelingen. Uiteindelijk verlieten we Tecklenburg waar we alleen maar zon hadden gehad. Autobahn [2] weer op maar na zo'n 70 km was er weer file. Eerst met de aanhanger er tussen door, maar daar kreeg ik genoeg van en dus namen we een parallelweg. We konden de [2] regelmatig zien en toen de drukte minder leek reden we die maar weer op. Ik deed mee aan de landmarkrally van de Moto Guzzi club en wilde wat duitse punten scoren, dus op een gegeven moment verlieten we de [2] en gingen op zoek naar een watermolen bij Brackstedt. Die werd snel gevonden en omdat het een (sjiek) restaurant was geworden gebruikten we daar onze lunch. Daarna over kleine wegen naar het noorden, een beetje zigzaggend omdat we alleen de noordelijke richting aanhielden. Uiteindelijk kwamen we in Luneburg waar we op een grote camping onze tent opzetten. We hadden flink geluncht dus als maal namen we genoegen met wat opgewarmde mini pizza's. Daarna lekker lezen. Saturday 14/7/2007 (Tecklenburg-Luneburg, 372km). Not being used yet to breaking down camp and loading the bike and trailer we had some arguments on how to do it, but in the end we left Tecklenburg which had given us nothing but sunshine. Autobahn again, the [2], but after 70km another traffic jam. First I practised lanesplitting-with-a-trailer, but soon we gave up and took bundesstrasses. They ran parallel to the autobahn, and as soon as I noticed the lack of trafffic on it we switched back to the [2]. I wanted to get some points for the bi-annual landmarkrally I had entered, so we searched for a mill at Brackstedt. We found it and had lunch there. Back on the road heading north now instead of east. Nice country roads led us to Luneburg, where we settled for a big campsite. As we had had a good lunch, we heated some mini pizza's for dinner. The rest of the evening was spent reading one of the numerous books we brought along.

Cooking dinner at the Plonersee.

Zondag 15/7/2007 (Luneburg-Plonersee, 138km). Alweer zon. Een hele relaxte rit met na een uur al pauze bracht ons bij de Plonersee. Om twee uur waren we daar al. Tent opzetten, drankjes en lekkere salades eten en daarna een wandelingetje. Pasta eten en daarna natuurlijk weer lezen. Na deze uitputtende dag kropen we om half tien voldaan in bed... Sunday 15/7/2007 (Luneburg-Plonersee, 138km). Sunshine again and a lazy ride to the Plonersee where we arrived at 14.00. Had drinks and a salad and then went for a short hike. Later we cooked pasta and spent the evening reading. After this exhausting day we went to bed at 21.30...

Waiting for the ferry at Kiel.

Sleeping on the floor.

Maandag 16/7/2007 (Plonersee-Kiel, 40km). Net zo'n ritje als gisteren. Dit deel van Duitsland, oost en zuidoost van Kiel, was voor mij nieuw en veel mooier dan ik had verwacht. In Kiel aangekomen vonden we een groot plein met terras waar we enige tijd doorbrachten. Later bij de haven moesten we weer wat wachten maar uiteindelijk kwamen we aan boord. Een guinness en een sapje, en daarna natuurlijk een prima buffet. We hadden dit keer stoelen geboekt i.p.v. een hut, uiteindelijk werd het voor mij slapen op de vloer. Monday 16/7/2007 (Plonersee-Kiel, 40km). Same sort of ride as yesterday. I might add that this part of Germany, south and southeast of Kiel, is much more attractive than I had anticipated. Upon arrival in Kiel we looked for a place to spend some relaxing hours and wait for the boat. Later, when we got to the ferry harbour we waited some more but finally made it aboard. Beer, dinner, the works. We had booked chairs instead of a cabin, so later that night I found myself sleeping in the floor.

Muddy campsite!

Many streetmusicians in Oslo.

Dinsdag 17/7/2007 (Oslo, 11km). We hadden niet best geslapen vannacht en daarbij had een of ander dom wijf (excusez le mot) me wakker gemaakt door uitgebreid met plastic zakken te rotzooien, dus we gingen slaperig van boord. In mijn GPS zat een waypoint van de Ekeborg camping dus wederom de pijl achterna. Het werd echter wat lastig: we reden een tunnel in die de verkeerde kant op leek te gaan! Hoe dan ook, na wat gezoek en wat rotondes kwamen we in een (voor auto's) doodlopende straat terecht die ons bij de campingingang bracht. Na het receptiegebeuren zocht ik naar de droogste plek op de camping, die lag volgens mij boven op de heuvel. Dat werd wat, want het pad stopte en ik moest door de modder verder naar boven. Na tent opzetten etc. kochten we OV kaartjes (30 Nkr = 4 Euro p.p.p.d.) en lieten ons naar het centrum rijden.
Oslo is geen mooie stad, net zo'n bouwput als Amsterdam en met veel lelijke gebouwen, maar gek genoeg is het toch leuk om er te zijn. Leuke sfeer, zeker aan de havenkant, en aardige behulpzame mensen. We wandelden wat rond, bezochten het Historisch museum, dronken wat op een overdekt terras (het regende inmiddels) en deden boodschappen. Terug met de bus naar de tent om weer een heerlijke maaltijd te koken...
Tuesday 17/7/2007 (Oslo, 11km). We didn't sleep too well this night and some stupid lady woke me up early by messing around with plastic bags, so we debarked a bit sleepy at 9.30. I had a waypoint in my GPS for the Ekeborg campsite so I just followed the arrow. This was complicated however: we got into a tunnel that seemed to lead in quite the wrong direction! However, some tries and roundabouts later I entered a deadend street (for cars that is) which finally took us to the campsite. After checking in I looked for the driest spot which I felt should be on top of the hill. It was quite a challenge getting there as the path stopped and I had to wrestle my way through the mud. In the end we had made camp and headed off into town using local transport (30 Nkr = 4 Euro p.p. a day).
Oslo is far from a beautiful city, roadworks all over the place and many ugly buildings, but strangely enough it's still nice to be there. A friendly atmosphere, nice helpful people. We walked through town, visited the Historical museum, had drinks on an indoor terrace (by now it was raining) and did some shopping. Back to the bus and to the tent where we cooked another delicious meal...

The hut where the brave guys slept.

The Kon Tiki under sail in 1947.

Woensdag 18/7/2007 (Oslo, 0km). Het had vannacht flink geregend en gestormd, maar gelukkig was de tent waterdicht gebleken. Toen we opstonden was het alleen nog maar winderig, maar wel droog. We namen weer de bus naar de stad en wandelden van daar naar de haven. Op weg daarheen kwamen we ook nog door een groot fort. Vanaf de muren had je een mooi zicht op de haven beneden. Het plan was het Kon Tiki museum en het Fram museum te bezoeken. Die liggen aan de andere kant van het fjord, dus we namen de pont (die bij de OV kaart was inbegrepen) naar de overkant. We bleven een hele tijd in het Kon Tiki museum. Het is een soort monument voor Thor Heyerdal, een dapper man die met vaartuigjes waarmee ik nog niet op de sloot zou durven de oceanen overstak. Na een lunch in een fastfood tent gingen we naar het Fram museum. De Fram is een exploratieschip waarmee poolreizigers in oude tijden de noord- en zuidpool verkenden. Het hele schip staat hier, alsmede veel foto's en teksten. Indrukwekkend. Terug naar de overkant waar we een tijd luisterden naar een gitarist. Lekker in de zon, vakantie! Na een paar dure drankjes bij de Domkerk terug naar de tent waar we alvast de bagage voor morgen ordenden. Wednesday 18/7/2007 (Oslo, 0km). Rain and storm all night long, but the tent did a good job. When we got up it was just windy but dry so we took the bus to the city. From there we walked to the harbour visiting an ancient fortress as we went along. The plan was to take the ferry to the Kon Tiki museum and the Fram museum on the other side of the fjord. The ferry price was already payed for with the public transport ticket so that was cheap. We spent quite some time at the Kon Tiki museum, a great memorial for Thor Heyerdal who was brave enough to cross oceans in vessels that I wouldn't dare crossing a dutch canal with. We had lunch in a fastfood place and then went on to the Fram museum. The Fram, an arctic exploration vessel, was on show here, along with pictures and stories. Again impressive. Back to the city, where we enjoyed listening to a guitar player for a while. Sitting in the sunshine it finally sank in that we were on holidays! A few expensive drinks near the old church and then back to the tent, sorting out the luggage for tomorrow.

First rapid.

Our little Amot cottage.

Donderdag 19/7/2007 (Oslo-Amot, 260km). Om 10.15 verlieten we Oslo. Eerst volgden we de [E18] naar Drammen, daarna de [E134] naar Kongsberg. Het was nog steeds behoorlijk druk op de weg, maar nadat Kongsberg achter ons lag werd het veel rustiger met het verkeer en werd de omgeving steeds fraaier. Af en toe regende het een beetje, maar het bleef grotendeels droog. Al spoedig zagen we onze eerste rivier en stroomversnelling. Bruin water, wellicht door ijzer? We namen de [37] aan de oostkant van het Tinnsjo meer en deden wat boodschappen bij de Spar. Na een aardbeien lunch aan de oever van het meer (jassen bleven aan) reden we over een 950m hoog plateau met mooi uitzicht op de Hardangervidda. Steeds meer beekjes, poelen en stroomversnellingen kwamen in beeld, prachtig! Vlak ten noorden van Amot huurden we een hytte (hut) voor 20 euro per nacht. Na het eten maakten we kennis met de man die de huur kwam innen. Thursday 19/7/2007 (Oslo-Amot, 260km). At 10.15 we left Oslo, following the [E18] to Drammen and then the [E134] to Kongsberg. The roads were still pretty busy with traffic. Once Kongsberg was behind us travelling became more fun, on quiet roads and with better views. A drop of rain now and then, nothing to complain about. Soon we noticed our first river and rapids. The water looked brown, iron? We took the [37] east of the Tinnsjo lake and did some shopping. A strawberry lunch near the lake and then onwards crossing a 950m high plain with views on the Hardangervidda. Near us were numerous little lakes, rivers and rapids. Beautiful! Just before Amot we rented a hytte (cabin) for 20 euro a night. Had dinner and met the guy collecting the money.

Hiking from Rauland.

Vrijdag 20/7/2007 (Amot, 39km). Na winkelen in Amot zochten we het toeristen buro op. Er zijn er veel in Noorwegen, ook in de kleinste plaatsjes. We zochten informatie over wandelingen in de buurt en kregen ook de gelegenheid op internet berichten voor de familie thuis achter te laten. We kozen een wandeling die in het nabij gelegen Rauland begon, dus daar reden we naar toe. Na wat gezoek naar het begin van de wandeling begonnen we. Eerst langs een mooi riviertje, daarna door bossen en moerassen. Erg mooi maar ook erg warm, en we hadden veel last van de duizenden vliegen. Na terugkomst bij de hut merkte ik dat het slot van de aanhanger was verdwenen. Gelukkig werd die snel teruggevonden. Nadat we gedoucht hadden en ik me eindelijk weer eens had geschoren staken we de mini BBQ aan, aten wat en deden daarna wat spelletjes. Ten slotte maakten we plannen voor morgen. Friday 20/7/2007 (Amot, 39km). After we did some shopping in Amot we went to the Tourist Info (quite a lot of offices all around Norway) to get some info on hikes. We were also allowed to use the local PC to leave messages for our family. We selected a hike that started in the nearby village of Rauland, so we rode there. Locating the start of the hike was a bit of a problem, but after that we followed a nice little river for a while, then went through a forest and some swamps. Lovely walk, but it was hot and there were lots of flies giving us a hard time. On return to the cottage I noticed the lock of the trailer was missing, fortunately it was recovered quickly. After showers and a shave we had a modest BBQ dinner, then played a few games and made plans for tomorrow.

Sunset at Eidfjord.

Zaterdag 21/7/2007 (Amot-Eidfjord, 235km). We waren vroeg op, laadden de motor en maakten de hut schoon. Daarna op weg naar Eidfjord. Het weer was weer prima, dus we hadden een genoegelijke rit. Rauland, Haukeligrund, Roldal. Daar bezochten we onze eerste stafkirke. Het was een oud houten gebouw, het verbaasde ons dat zoiets de eeuwen kon trotseren. Door naar Odda, waar we lunchten in de zonneschijn. Toen aan de westkant van het fjord op weg naar de pont naar Kinsarvik. Onderweg kochten we een doosje 'morellen' (kersen) die we opaten terwijl we wachtten op de ferry. Een mooie oversteek naar Kinsarvik en dan verder naar Eidfjord. We konden de koude van het nu dichtbij gelegen Hardangervidda al voelen. Na een laatste tunnel streken we neer op de Saebo camping, we kozen een plek dicht bij het water. Een prachtige zonsondergang sloot deze dag passend af. Saturday 21/7/2007 (Amot-Eidfjord, 235km). Up early, loaded the bike, cleaned the hut and then off to Eidfjord. Again sunny weather, so a very pleasant ride with great views. Rauland, Haukeligrund, Roldal. It's there that we visited our first stafkirke. It was an old one and it surprised us that wooden buildings were able to last that long. In Odda we had a sunshine lunch and then rode to the ferry to Kinsarvik on the west side of the fjord. We bought ourselves some 'morellen' (cherries) which we ate waiting for the ferry. A nice crossing over the fjord, and then from Kinsarvik to Eidfjord. The Hardangervidda was now close, we could feel the relative cold coming from it. After a final tunnel we settled down on the Saebo campsite on a spot close to the fjord. A beautiful sunset was our reward for travelling here.

Crossing one of the many rivers.

Both of us... sweet.

Zondag 22/7/2007 (Hardangervidda, 60km). Alweer mooi weer, is dit Noorwegen? Na het ontbijt eerst naar het Hardangervidda informatie centrum. Daar kochten we een detailkaart van het gebied en kregen advies over de beste dagwandelingen. We reden 25 km door tunnels en over een steeds hogere weg in de richting van Geilo. Daar was een restaurant en begon de wandeling. Het werd bijzonder mooi: riviertjes, stroomversnellingen, moerassen, heuvels en sneeuw, alles zat er in. We stopten vele malen om te genieten van het uizicht en om de meegebrachte etenswaren te consumeren. Aan het eind van de wandeling namen we een Trollburger menu in het restaurant; het leek in niets op McDonalds rommel maar was een heerlijk maal. Op de terugweg naar Eidfjord keken we nog even bij een stuwmeer en daarna naar 'huis' voor een welverdiende douche. Sunday 22/7/2007 (Hardangervidda, 60km). It's getting boring: fine weather again! After breakfast the Hardangervidda info centre was the first stop. We bought a detailed map and asked for advice. The decision was made to ride 25km in the direction of Geilo and start a hike there at the parking lot of a restaurant. Many exciting tunnels and some uphill riding later we were there. The hike turned out to be beautiful: rivers and rapids, hills, snow and swamps, it had everything in it. We had numerous stops to enjoy the views and the snacks we brought along. At the end we had a Trollburger menu at the restaurant, it wasn't anything like McDonalds 'food' but an enjoyable meal instead. On our way back to Eidfjord we had a stop at the barrage and then went 'home' to have a shower.

Clouds over Eidfjord.

Maandag 23/7/2007 (Eidfjord-Vang, 258km). Vanaf Eidfjord de [7] naar Geilo, dan naar Gol en vervolgens de [52]. Een prachtige weg op ongeveer 1000m hoogte. Jammer genoeg veel regen vandaag, al vanaf het vertrek. We lunchten in Sotelifjell, we hadden het inmiddels best koud. Verder naar Borlang en Vang over nog meer hoge en prachtige wegen. Nog steeds overal rivieren en stroomversnellingen, dit keer vanuit de regen bekeken... In Vang huurden we een hut en merkten dat er een las stuk was gegaan van de aanhanger. Morgen brengen we hem naar een dichtbij gelegen werkplaats. Monday 23/7/2007 (Eidfjord-Vang, 258km). From Eidfjord the [7] to Geilo, then to Gol, and then the [52]. A beautiful road at about a 1000m elevation. Unfortunately lots of rain, which started at our departure. Lunch we had at Sotelifjell, by now we were cold as well. Onward, to Borlang and Vang on yet more high and beautiful roads. Again rivers and rapids everywhere, this time seen from a rainy position... At Vang we rented another cabin. We found out that some welding on the trailer had gone bad so planned to take it to a workshop nearby tomorrow.

The unpaved road from Hulderbu to Lesja.

Dinsdag 24/7/2007 (Vang-Andalsnes, 280km). Na de lasklus aan de trailer gingen we weer op weg. Vandaag bood het weer ons een mengeling van zon en regen. Zoals gewoonlijk waren de uitzichten mooi genoeg om ons de nattigheid niet te laten voelen. Eerst de [E16] naar Lornen, daarna naar het noorden, een leuke afsnijweg naar de [51]. De [51] mag je niet missen, weer zo'n hooggelegen weg door een wintersportgebied. Halverwege stopten we voor koffie. We werden bediend door een nederlandse vrouw die pas met haar vriend naar noorwegen was geemigreerd. Ik was best een beetje jaloers... Van Randen namen we de [15] tot Vagarno en van daar een onverharde weg naar het noorden, naar Lesja. Heel mooi en nog makkelijk te rijden ook. Jammer van al die electriciteitsmasten. Ten slotte de [E136] naar Andalsnes. Zelfs al is dit een drukke weg, de wolkenformaties tussen de nabijgelegen bergen maken het toch bijzonder hier te rijden. De natte tent werd tussen de buien door opgezet, en daarna reden we zonder trailer, en in de zon, naar de stad waar we zelfs buiten (pizza) aten. We namen ons voor hier enkele dagen te blijven. Tuesday 24/7/2007 (Vang-Andalsnes, 280km). After the workshop had welded the trailer we were on our way again. Today the weather was a mixture of sun and rain; as usual the scenery was good enough to be able to ignore the wetness. First the [E16] to Lornen, then north, a nice shortcut to the [51]. The [51] is a road not to be missed, beautiful indeed. We had a coffeestop halfway, being welcomed by a dutch woman who recently emigrated to norway with her friend. I envied her. From Randen the [15] to Vagarno and then an unpaved road north to Lesja. Very nice views and easy to ride. A shame so many electricity poles disturbed the scenery. Finally the [E136] to Andalsnes. Even though this is a busy road it's nice to ride it. The clouds between the mountains make everything look wild. We put up the wet tent in between rain periods and then went into town. Without the trailer and in sunny conditions. We even ate our pizza's outside. We planned to stay here a few days.

Exploring a branch of the river

and chatting with Torkil.

Woensdag 25/7/2007 (Andalsnes, 36km). Na een goede (en lange) nachtrust reed ik naar het Toeristenburo om informatie over kanoen te krijgen. Ik werd verwezen naar een organisatie 'Romsdal Aktiv' (http://www.romsdalaktiv.com) die ik zelf moest bellen. Ik sprak met Torkil, de gids van Romsdal Aktiv, af om om twee uur vanaf het toeristenburo voor een kanotocht te vertrekken. Tot die tijd vermaakten we ons met een korte regenachtige wandeling. Om 14.00 vertokken we uit Andalsnes, we reden achter Torkil's VW aan naar het beginpunt van de kanotocht. Na wat overbodige instructies begon een mooie en eenvoudige tocht over een kristalhelder riviertje. 's Winters bevriest het grotendeels en een deel wordt dan gebruikt als schaatsbaan! Torkil kletste voluit over van alles en nog wat, maar voornamelijk over de griezelige dieren die hier rond zouden waren. En inderdaad zagen we een paar koeien toen we stopten voor koekjes en chocola... Het laatste stukje van de tocht verliep weer in de regen, dus terug op de camping kookten we dit keer in de keukenhut. Wednesday 25/7/2007 (Andalsnes, 36km). After a good night's sleep I rode to the Tourist Office in Andalsnes to get information on canoeing. I was adviced to call the guide from Romsdal Aktiv (http://www.romsdalaktiv.com) myself, which I did. It was arranged that Torkil, the guide, would meet us at 14.00. Before that we did a short and rainy hike (rain was on and off today). At 14.00 we left town, following Torkil's VW. We received instructions on how to paddle, which we didn't really need, and then set out for a beautiful and easy trip on the river. Torkil had quite a lot of stories to tell about the scary creatures that roamed in the forest, and indeed we met some very dangerous cows when we stopped for chocolate and cookies... The last part of this river trip was rainy again, so we went back to camp and did our cooking in the kitchen hytte.

Eugenie deep down in the cave.

View to Andalsnes from top of Trollstign.

Donderdag 26/7/2007 (Andalsnes, 58km). We waren laat uit bed en moesten ons haasten omdat Torkil ons om 10.30 bij de camping zou ophalen voor een tochtje in "de grotten". We reden naar een plek even buiten Andalsnes op 140m hoogte; de volgende 140m hoogtewinst moesten we te voet doen. Het ging over een steil en glad pad maar we waren toch vlot bij de ingang van de grot. Het was vandaag zonnig en heet dus we hadden wat tijd nodig om uit te dampen. Die tijd werd nuttig besteed met helmen pasklaar maken en een touw bevestigen dat ons op het eerste deel van de afdaling zou helpen. Toen de donkere en koele grot in. Het was een leuke klimpartij maar niet erg spectaculair. De weg eruit was identiek aan de weg erin en heel erg diep kwamen we niet. Ik maakte Torkil duidelijk dat er meer dan dit voor nodig was om toeristen te trekken. Om 13.00 uur verlieten we de grot, aten en dronken wat en daalden af over het lastige paadje. Dalen was natuurlijk weer lastiger dan stijgen. Omdat de dag nog lang niet voorbij was besloten we als afsluiting de Trollstign nog even te rijden. We waren niet alleen; honderden toeristen waren boven bezig foto's te nemen en domme souvenirs te kopen. Maar het uitzicht, de vallei in naar Andalsnes in de verte, was prachtig. Thursday 26/7/2007 (Andalsnes, 58km). We were up rather late so had to hurry as Torkil would pick us up at the campsite around 10.30 today for a "cave exploration". We were driven to a spot just outside Andalsnes at a 140m altitude; the next 140m had to be conquered by foot. The path was steep and slippery but we managed to get to the entrance of the cave quickly. As today was hot and sunny again it took us some time to cool down, time that was used to fit the helmets and get a rope fixed for the first part of the descent. Then down into the dark and cool cave. The climbing was fun to do, but not spectacular. The way out was the same as the way in, and we were never very deep. I told Torkil that in order to attract tourists a more extended trip down there would be needed. After leaving the cave at 13.00 we had a drink and a bite, and then walked downward again. As usual this was more difficult than upward. As the day was far from ended we decided to ride the Trollstign road as a grand finale. And we were not alone! Hundreds of tourists at the top taking pictures and buying silly souvenirs at the silly shops. But the view into the valley to Andalsnes was great, I have to admit.

International Rescue at work.

Vrijdag 27/7/2007 (Andalsnes-Maurstad 213km). Prachtig weer om de dag te beginnen. We verlieten Andalsnes om 10.10, namen de [E39/E136] naar het westen en toen de [61]. Een leuke rit langs de fjorden en door de leuke dorpjes die er langs lagen. Twee keer staken we de fjorden per boot over en lunchten ergens met hotdogs. Kort voordat de de [61] zouden verlaten sloeg het noodlot toe: in een blinde rechterbocht verslechterde het wegdek plotseling en voordat ik besefte wat er gebeurde lagen we op de grond. De aanhangwagen was omgeslagen en had de Transalp meegetrokken op het asfalt. Mijn voet zat klem onder de motor maar Eugenie bevrijdde me snel, lang leve de adrenaline! We stonden op een gevaarlijke plek dus alles moest snel aan de kant. Gelukkig stopten er een paar auto's om ons te helpen. Een Noor bood aan een garage 10km verderop te waarschuwen en na een half uur kwam inderdaad een kleine truck opdraven. Inmiddels had Eugenie behoorlijk last van haar ribben en ook mijn voet voelde niet lekker. De motor was niet erg beschadigd, na enige reparaties met duct tape en tieraps was ie weer berijdbaar. Bij de garage werd er een nieuwe klauw voor de trailer besteld en huurden we een caravan om in te slapen want het was inmiddels gaan regenen. Na enige uren konden we hem betrekken. We kochten een paar pizza's die we verwarmden en opaten in de keuken van de camping. Friday 27/7/2007 (Andalsnes-Maurstad 213km). Beautiful weather to begin the day. We left Andalsnes at 10.10, took the [E39/E136] westward en then the [61]. A nice ride, lots of quiet villages alongside the fjords. We crossed fjords by boat two times and had a simple hotdog lunch along the way. Just before leaving the [61] the road surface suddenly worsened in a blind righthand bend, and before I realized what was happening we had crashed! The trailer had flipped over and had pulled the Transalp to the turmac. My foot got stuck under the bike but Eugenie was on her feet quickly (thank god for adrenaline!) and freed me. It was a dangerous spot so we had to move everything quickly from here. Fortunately a few cars stopped and helped us out. A Norwegian driver promised to inform a workshop/rescue service 10km down the road and indeed, half an hour later a truck showed up to pick up the trailer. By this time Eugenie felt her ribs hurting and my foot didn't feel quite right either. The bike was relatively OK, it took me a short time and some duct tape and tieraps to get it working again. At the workshop new parts for the trailer were ordered and we rented a caravan to spend the night as it had started raining by now. After a few hours the caravan was available, we bought some pizza's and prepared and eat them at the campsite kitchen.

How bourgeois can you get?

Zaterdag 28/7/2007 (Maurstad-Stryn-Maurstad 155km). Een dag om te vergeten. Ik reed in n aanhoudende vreselijke regenbui naar Stryn om de klauw op te halen. Om 11.00 uur leverde ik die af bij de werkplaats, maar hoorde daar dat de monteur pas om 15.00 zou komen. Dus boekten we de caravan nog maar een nacht. De rest van de dag brachten we lezend in de caravan door. Het geluid van de regen op het dak was oorverdovend. De groei van een nabijgelegen riviertje van een stroompje naar een kolkende massa was spectaculair. Saturday 28/7/2007 (Maurstad-Stryn-Maurstad 155km). A day to forget. In torrential rain I rode to Stryn where I picked up de trailer part. I delivered it at the workshop at 11.00, but was told that the mechanic wouldn't be there until 15.00. So we booked the caravan for yet another night and spent the rest of the day reading, the noise of the rain on the roof was unbelievable. The change of the little stream nearby into a wild river was spectacular.

A warm welcome for our saviours.

The last time I saw the trailer.

Zondag 29/7/2007 (Maurstad-Lom-Dombas, 315km). Eindelijk weer op weg, dg caravan! (en 'hallo zonneschijn!') Ik had de bandenspanning van de trailer verlaagd, per abuis naar 2 PSI i.p.v. 2 Atm, om de stabiliteit te vergroten, dus dat moest al snel gecorrigeerd. Ook de belading van de trailer was niet in orde en moest worden verbeterd. Nu was alles (behalve onze portomonnee) weer in orde dus in goede stemming reden we verder op de [15] naar het oosten. In de buurt van Grotli zagen we een restaurant, en omdat het best fris was geweest op de hoge delen van de [15] wilden we koffie en thee. Met 15 km/u op de parkeerplaats was het weer raak: de motor viel bijna om omdat de trailer ondersteboven ging na twee bulten in het asfalt. De nieuwe klauw die ons zoveel tijd en geld had gekost was alweer krom. We dronken onze koffie en thee en besloten vrienden van ons die ook in Noorwegen op vakantie waren te bellen. We waren al van plan geweest ze op te zoeken maar nu hadden we ze echt ndig! Gelukkig namen ze de telefoon op en we spraken af elkaar in Anstad te ontmoeten. Anstad vonden we echter niet, dus na een urenlange langzame rit met de kapotte trailer wachtten we in Lom op hun aankomst. Eugenie was erg blij Fonneke en Hans weer te zien en natuurlijk ook blij dat ze afscheid kon nemen van de aanhangwagen. Alle overbodige bagage werd in de auto van F&H gedumpt en daarna parkeerde ik de trailer bij een trailerwinkel. Fonneke en Hans waren op weg naar Dombas waar ze een hotel geboekt hadden en wij besloten ze te vergezellen. Wat regendruppels en kilometers later parkeerden we in Dombas bij het hotel dat volgeboekt bleek te zijn. We konden wel een kamer in het nabijgelegen motel krijgen. We douchten en genoten samen met F&H van een uitstekend buffet. Sunday 29/7/2007 (Maurstad-Lom-Dombas, 315km). Finally back on the road, goodbye caravan!! (and 'hallo sunshine!') I had lowered the tyre pressure to gain stability, but had misread the gauge: 2 Psi instead of 2 Atm, so that had to be changed. The load distribution in the trailer was no good either, we stopped and reloaded everything. Now everything was back to normal (except our wallet) so we happily continued our journey on the [15] to the east. Somewhere near Grotli we noticed a restaurant, and as it had been pretty cold high up the [15] we wanted to stop for coffee. On the parking lot at 15 kmh the bike almost fell over: the trailer had flipped over again because of two bumps in the turmac! The new part that had costed us so much money and time was ruined again. We did have our coffee and tea, and then decided to call friends of us who were on holidays here as well. In fact, we had set out to meet them today if possible, but now we nded them! Fortunately they picked up the phone and we agreed to meet at Anstad. Anstad however was not to be found (!) so we ended up in Lom, after a very slow ride with the wounded trailer. Eugenie was very happy indeed to meet her life long friend, and also happy that she would get rid of the trailer! All unnecessary luggage was transferred to Hans's car and then I parked the now empty trailer at a trailer shop! Fonneke and Hans were on their way to Dombas where they had booked a hotel, we decided to join them for the rest of the day. A few drops of rain and some nice (trailerless) miles further we parked at the hotel, got ourselves a room (not IN the hotel, it was fully booked, but in a nearby motel), showered and then had a fantastic dinner with our friends.

Maandag 30/7/2007 (Dombas-Dokka, 219km). Eerst een uitgebreid ontbijt met onze vrienden, daarna motor bepakken en om 11.00 uur afscheid nemen. De [E6] tot Vinstra en vanaf daar de onverharde, makkelijk te rijden en voor motoren kosteloze Peer Gynt route. Hier en daar wat glad, maar veel leuker dan de [E] wegen. Toen we op de [255] uitkwamen stopten we bij een bakkerij voor lunch; goed getimed want het begon uitzinnig te regenen. Na de lunch reden we westelijk in de richting van het Ormtjernkampen nationale park en daarna zuidelijk over onverharde wegen naar Amot. Het laatste deel van de rit ging weer over verharde wegen en in de zonneschijn. In Dokka huurden we een hut, doodden tientallen muskieten en ontdekten dat de vakantie duurder was dan eerst gedacht: er gaan 8 Nkr in een euro, gn 13! Deze ontdekking stond een heerlijk maal bij de Italiaan in het stadje niet in de weg. Monday 30/7/2007 (Dombas-Dokka, 219km). Big tasty breakfast with our friends. We packed the bike and left them at 11.00. Taking the [E6] to Vinstra, and from there the unpaved, easy to ride, free for motorcycles, Peer Gynt road. It was a bit slippery now and then, but much more fun to ride than the [E] type of roads. When we got on the [255] we stopped for lunch. A good timing as heaven's gates had opened again. After lunch we rode west in the direction of the Ormtjernkampen national park and then south on unpaved roads to Amot. Last part of the day on normal roads and in the sunshine to Dokka, where we rented a cabin, killed dozens of mosquitos, and discovered that this holiday was more expensive than we had calculated. There are 8 Nkr in one euro, not 13! This didn't stop us from getting a good Italian meal in town.

Along the Randstfjord.

Dinsdag 31/7/2007 (Dokka-Larvik, 270km). De muggen die over waren hielpen ons tijdig uit bed. Voor 9 uur verlieten we de hut en begonnen aan een heerlijke zonnige rit. De [245] van Dokka naar Honefos scheen eeuwig te duren; prachtige, steeds wisselende zichten op het Randstfjord hielden onze aandacht vast. Na Vestfossen namen we de [35] naar het zuiden maar we misten de kruising waar we de [312] hadden moeten oppikken. We besloten min of meer in de richting van Larvik te gaan rijden en kwamen daardoor op heel kleine weggetjes uit, echt een tractatie. In Hoyjord lunchten we en daarna werden de wegen steeds wat drukker. In Larvik boekten we meteen de ferry naar Hirtshals voor de volgende dag, zochten en vonden een hotel (Trudvang, aan de rand van de stad, 1050 Nkr per nacht) met uitzicht over de haven en gingen toen de stad in. Veel winkels, maar weinig mensen. Alle steden (m.u.v. Oslo) lijken wel erg rustig in Noorwegen. We lieten een bericht voor thuis achter in een internetcafe en wandelden via het plein (ijsjes) naar het gedenkteken voor Colin Archer. Een diner in een Indiaas restaurant en een bad (voor Eugenie) in het hotel sloten deze prachtige dag af. Tuesday 31/7/2007 (Dokka-Larvik, 270km). The remaining mosquitos helped us getting up early. We left the cabin before 0900 and had a wonderful sunny ride. The [245] from Dokka to Honefoss seemed to last forever, great and ever changing views on the Randstfjord were a delight. From Vestfossen we took the [35] south, missed the junction that would have gotten us on the [312] and decided to loosely ride in the direction of Larvik. This took us over very small roads; another treat. We had lunch in Hoyjord, then gradually reached busier roads. On arrival in Larvik we booked a ferry to Hirthals for the next day, found a hotel (Trudvang, 1050 Nkr) on the edge of Larvik with a room that had a view over the harbour and then went into town. The town was full of shops but lacked people, weird that towns are so quiet in Norway. Left a message to our family at the internet cafe, then walked to the Colin Archer memorial. Dinner at the Indian restaurant and a bath for Eugenie at the hotel made this another great day.

Last view on Norway...

The Logstor cabin.

Woensdag 1/8/2007 (Larvik-Logstor, 114km). Vroeg op in het Trudvang hotel om te ontbijten en dan naar de pont. Ik kreeg een beetje ruzie met een arrogante ColorLine dame omdat ik een file auto's was gepasseerd. Overigens te goeder trouw omdat motoren bijna altijd vooraan moeten wachten. Eenmaal aan boord kochten we een boek (Digital Fortress van Dan Brown) en drankjes en wachtten op het vertrek. Een laatste blik op Noorwegen (voor deze vakantie dan, ik hoop natuurlijk terug te keren) en dan het boek en de Guinness, wachtend op Denemarken. Om 14.50 verlieten we het schip en namen kleine weggetjes naar het zuiden. Denemarken is mooi, maar zo saai vergeleken met Noorwegen! Om vijf uur kwamen we op een camping in Logstor waar we een hutje huurden (21 euro). We maakten een leuk wandelingetje door het stadje en bij het fjord en kwamen via bossages weer terug. De camping heeft een volledig uitgeruste keuken dus maakten we voor onszelf weer een verrukkelijk maal. Wednesday 1/8/2007 (Larvik-Logstor, 114km). An early rise at the Trudvang hotel, breakfast and off to the ferry. I ran into some trouble with a wannabee female cop, an employee of the ColorLine, who was pissed with me as I had passed a large number of cars waiting to get to the boarding offices. Once aboard the ship we bought a book (Digital Fortress by Dan Brown) and drinks and waited for the ferry to leave. A last glance on Norway (I do hope to come back again) and then the book & Guinness, waiting for Denmark to appear. At 14.50 we left the boat, selected some minor roads and slowly rode south. Denmark is nice, but so boring compared to Norway! At 1700 we arrived on a campsite at Logstor where we rented a very small cabin (21 euro). We took a nice walk to see the town and the fjord, walking back through the bushes. The campsite had a fully equipped kitchen, so we prepared ourselves a meal there.

Cheap beer at Friedrichstadt.

Donderdag 2/8/2007 (Logstor-Friedrichstadt, 375km). Net als gisteren weer zonnig en warm. We wilden wat opschieten vandaag dus kozen we voor de wat grotere wegen. We wilden naar Friedrichstadt waar ik de laatste duitse landmarkrally punten wilde scoren. We hielden pauze in Ribe, waar we een snack wilden maar eindigden met bergen vlees en patat. De VVV in Friedrichstadt kon ons duidelijk maken waar de 'Alte Munze' was en regelde onderdak in een pension voor ons. Dat bleek lastiger te vinden dan gedacht maar de beloning was een warm welkom door de familie Guldenpenning. Na geinstalleerd te zijn gingen we op weg naar het centrum om voedsel, drank en cultuur te vinden. Dat vonden we allemaal in dit 'Klein Amsterdam'. Thursday 2/8/2007 (Logstor-Friedrichstadt, 375km). Same weather as yesterday: sunny and hot. We wanted to make some progress today so settled for major roads. Our destination was Friedrichstadt where I wanted to score my last german LMR points. We had a stop at Ribe, we wanted a snack but ended up with piles of flesh and french fries. The Friedrichstadt tourist office informed us about the location of the 'Alte Munze' which I needed to photograph, and arranged a bed for the night at a B&B. It took us a while to find the B&B, but the reward was a warm welcome by the Guldenpenning family. After settling in we went to the town centre to find drinks, food and culture. We found it all in this 'Little Amsterdam'.

Back in Holland.

Vrijdag 3/8/2007 (Friedrichstadt-Westerwolde, 412km). Een plezierige rit door Duitsland volgens aanwijzingen van onze gastheer. Later volgden we de GPS pijl om op koers te blijven. We staken de Elbe per boot over in Hafen, hadden een heerlijke lunch in Stubben, passeerden de Weser via de Wesertunnel en de Ems via de brug bij Deverhafen. Plotseling waren we weer in Nederland en reden zuidelijk richting Ter Apel. In Westerwolde namen we een hotel, een verbouwde koeienstal. Een bescheiden pannekoeken diner in Vlagtwedde, een film op TV; dat was dat. Friday 3/8/2007 (Friedrichstadt-Westerwolde, 412km). A pleasant ride through Germany, mainly using the directions our host had given us, but later using the gps to keep on course. We crossed the Elbe at Hafen, had lunch in Stubben, crossed the Weser at the tunnel and the Ems using the bridge near Deverhafen. Suddenly we were back in Holland and headed south in the direction of Ter Apel. At Westerwolde we booked a hotel, which was a transformed stable. Quite nice. A modest pancake diner in Vlagtwedde, a movie on TV at the hotel; that was it for today.

Zaterdag 4/8/2007 (Westerwolde-huis, 248km).

Een treurige dag vandaag. Niet zozeer omdat de vakantie ten einde liep maar meer omdat een familielid die we wilden bezoeken op sterven bleek te liggen. We bleven daar dus maar kort en vertrokken toen voor de laatste rustig&zonnig etappe van deze vakantie. Prachtige weggetjes tot aan Emmeloord. We namen een paar keer pauze en waren om 16.15 thuis.

Het zijn drie prachtige weken geweest. Zowel Eugenie als ik hebben van Noorwegen genoten en vinden het het mooiste land dat we tot nog toe gezien hebben. De Noren maken niet makkelijk zelf contact, maar als je eenmaal contact hebt zijn ze vriendelijk en behulpzaam. Verbazingwekkend is hun vertrouwen in de mensen, in dat opzicht lijkt Noorwegen op Nederland in de jaren 50. Jammer genoeg verandert dat omdat veel misdadige types uit het voormalig oostblok zich melden om dat vertrouwen te schenden.

We reden 4390 km in 23 dagen, niet veel voor mijn doen maar te veel naar Eugenie's smaak. Van die dagen hadden we er 7 met regen, niet gek dus. We hielden wel steeds de voorspellingen in de gaten zodat we onze plannen konden aanpassen.

Saturday 4/8/2007 (Westerwolde-home, 248km).

A sad day. Not so much that this was the last day of our summer holidays, but because we found that a relative we wanted to visit was dying. We stayed for just a short time and then left for the last slow&sunny part of this holiday. Beautiful roads up to Emmeloord. Had a few stops and arrived home at 16.15.

It had been a wonderful 3 weeks. Both Eugenie and I enjoyed Norway and consider it the most beautiful country we have seen so far. The Norwegians generally keep their distance, but once you make contact they are friendly and helpful. Most astonishing is the way they trust other people, in that respect it is like the fiftees in Holland. Unfortunately this is changing as crooks from the Baltic states and Russia come over more frequently to make abuse of that trust.

We covered 4390 km in 23 days, not much to me but a bit too much for Eugenie really. Seven out of that 23 days saw rain, not too bad for Norway I think. Of course we kept a close look at the forecasts and changed our plans frequently to find dry weather.


back