Exploring Morocco, october 2008.

Fes: the kashba.

Fes: beautiful mosk.

Deel 2: de steden.

De rest van de N8 naar Fes was probleemloos v.w.b. het wegdek maar gevaarlijk vanwege het verkeer. We zagen een moderne touringcar op z'n kant langs de weg, kort daarvoor dwars door de vangrail gereden. Bij Fes een flink stuk van de rondweg genomen en toen op weg naar de medina achtervolgd door jongens op brommers die 'goede hotels' wisten. We reden tot de rand van de medina waar een knul een mooi hotel voor 6 euro zou weten. Dát hotel werd nooit gevonden, maar wel zagen we er zo'n 6 in diverse prijsklassen. Uiteindelijk werden we het eens met de baas van een mooi hotel (Riad Hala) in de medina: 400 dirham (36 euro) per nacht per kamer incl. ontbijt.

We kregen een SMS van Symon dat hij eraan kwam (hij was vanaf Holland komen rijden: 3000km in 3 dagen!) en we besloten hem op te wachten in een hotel waar een biertje was te krijgen. Uiteindelijk kwam hij aan en met z'n allen dronken we nog een welkomst biertje voor het eten.

De volgende dag begon vroeg omdat de muezzins ons met hun 'Allah akhbar' wekten. Na een prima ontbijt verscheen de voor vanmorgen ingehuurde gids Mohammed om ons door de medina te leiden en mooie plekken te laten zien. We bekeken de medina, moskeen (waar we niet in mochten), de koranschool en daarna de leerlooierij. Wat een verschrikkelijk beroep! En wat een stank. In de leerwinkel werd na veel onderhandelen nog e.e.a. gekocht en we bezochten nog een kruidenwinkel waar zelfs opium werd verkocht. Daarna terug naar het Riad waar Eugenie en ik op het dakterras luierden tot het avondeten.

Part 2: the cities.

The rest of the N8 to Fes went without problems a.f.a. the road surface was concerned but was dangerous due to the traffic. A modern touristbus had crashed through the road barriers shortly before we arrived at the spot and was lying upside down. Near Fes we took the circular road for a while and then headed to the medina, pursuid by moped boys who 'knew the best hotels'. We stopped close to the medina and met a guy who knew a 6 euro-very good hotel. We never found it, but visited 6 hotels in different price categories. In the end we made a deal with the boss of a very nice hotel in the medina (Riad Hala): 400 dirham (36 euro) per night including breakfast.

We received an SMS from Symon telling us he was approaching Fes. He had come riding from Holland: 3000km in 3 days! We decided to wait for him in a hotel where beer was served. When he finally showed up we all had a welcome beer before dinner.

The next day we had a wake up call from the muezzins and after a good breakfast Mohammed, our guide for this morning, arrived. He showed us the medina and some nice buildings: mosks (where we were not allowed in), the koran school, and the tannery. A dreadful and stinking place where some poor bastards do their horrific duties. In the shop at the tannery several items were bought, after a lot of negotiating. Finally we went to a traditional herb shop where even opium was sold. Then back to the hotel where Eugenie and I enjoyed a calm afternoon on the roof, waiting for dinner.

Tannery in Fes.

Very fresh chickens...

De volgende dag (zondag 5 okt) vertrokken we uit Fes naar het zuiden, waarover later meer.

Maandag 13 oktober kwamen we aan in Marrakech. We wilden naar hotel Maroc. Eerst zochten we zelf een tijdje, later reden we door druk verkeer achter een taxi aan. Omdat hotel Maroc vol was belandden we uiteindelijk in hotel du Pacha. Dit ligt in het nieuwe stadsdeel van Marrakech. Na installeren wandelden we naar de medina. Op weg daarheen konden we McDonalds niet links laten liggen: eindelijk eens wat anders dan een brochette of tajine.

The next day (oct. 5) we left Fes to go south. I'll tell about that part of the trip later.

On monday oct. 13 we arrived in Marrakech. After a lot of searching and then by following a taxi through the busy traffic we found hotel Maroc, which unfortunately was complete. We ended up in hotel du Pacha in the new part of town. After dropping our luggage we walked to the medina. On our way there we spotted a McDonalds and couldn't resist the temptation: finally something else than brochette or tajine.

Marrakech: a fine meal at last (just kidding).

The famous square being built-up.

Eenmaal in de medina viel het op dat er werkelijk idioot veel toeristen waren. Deze (en wij dus ook) werden lastig gevallen door zeer aanhoudende verkopers. We verplaatsten ons naar een dakterras van een restaurant voor drankjes en daarna gingen Eugenie en ik naar een internetcafe ('cyber') om het thuisfront te berichten. Daarna maakten we een ritje met paard en wagen, lekker toeristisch... De opbouw van kraampjes op het grote plein ging snel door: 's avonds kun je er overal eten. De hele dag zijn er verder kunstenmakers, slangenbezweerders en apen dresseerders. Niet ons ding. Nadat ik mijn schoenen had laten poetsen en we een versgeperst sinasappelsapje (0,3 euro) hadden gedronken voegden we ons weer bij onze vrienden. We wandelden over het plein waar iedereen ons hún eetkraampje probeerde binnen te praten. Wat gegeten, en daarna wandelden Symon en ik terug naar het hotel. We waren ervan getuige hoe Marokkaanse jongens modern geklede meisjes lastig vielen en werden ook nog vriendelijk begroet door zo te zien willige dames... De rest van het team ging terug naar het hotel met een koetsje.

Ik was eigenlijk opgelucht toen we de stad de andere ochtend weer verlieten, al gauw werd de omgeving weer mooier en de reis avontuurlijker.

Once inside the medina the number of tourists were enormous. Like us they were almost attacked by the very persistent merchants. We climbed to the roof of a restaurant for drinks and then split up. Eugenie and I went to an internet café ('cyber') to send some messages home. Then we did the touristic horse and carriage loop around the town. Not very interesting really. Back on the square we noticed an increase in booths: in the evening small restaurants are set up all over it. In the daytime it's the territory of performers, snake-charmers and monkey masters, not really our thing. After having my shoes polished and drinking a fresh orange juice (0,3 euro) we rejoined our friends. A short walk on the square where everybody tried to talk us into their 'restaurant'. After dinner Symon and I walked back to the hotel, watching Moroccon boys harrassing girls dressed modern. The rest of the team took a horse carriage back to the hotel.

I was glad to leave the town the next morning. Soon the views got better and the trip more adventurous.

The Rif.

The south.


back