France, Italy and Corse by Transalp, august 2009.

Aankomst JH Wiltz.

2 aug. Huis-Wiltz. Vandaag 405 km gereden in 5,5 uur. Dankzij buienradar.nl en een goede planning alles in de regen... Tot Maastricht snelweg en daarna deels kleine wegen, deels snelweg. Om 16.40 kwamen we aan in Wiltz waar we nog een tijdje op de opening van de receptie van de JH moesten wachten. De handschoenen van Eugenie hebben flink afgegeven en haar handen zullen nog wel een tijdje zwart blijven. JH was OK, we hadden een 6-persoons kamer voor z'n tweeen. 's Avonds borrel in bar gedronken, en daarna chinees gegeten. Bijtijds naar bed. aug.2 Home-Wiltz. Rode 405 km today which took 5,5 hours. We had watched the weather forecast on internet and made a careful planning, so we had rain all the way! We took the motorway up to Maastricht and from there on mixed small roads with motorways. At 16.40 we arrived in Wiltz where we had to wait a while before the reception of the youth hostel opened. Thanks to the rain the wet gloves of Eugenie turned her hands pitch black which they probably will stay like for a while. The YH was OK, we had a 6-person room to our own. We had some drinks in a nice bar that evening and dined in a chinese restaurant. Went to bed early.

Eugenie wijst de weg in het bos...

3 aug. Wiltz-Saverne, 258 km. Vanmorgen bijtijds op om van een simpel ontbijtje te genieten. Toch pas na elven weg onder een donkere maar droge lucht. Voor de zekerheid het regenpak aan. Na een uurtje brak de zon door en konden we er tijdens een pauze van genieten. Na nog een uurtje rijden een lunch genuttigd, menu du jour voor 10 euro. Verder naar het zuid-oosten, dan weer in Frankrijk, dan weer in Duitsland, maar uiteindelijk toch echt in Frankrijk. Rustige wegen, rustig tempo, om half vier kwamen we aan bij de JH daar, met assistentie van een lokale motorrijder. Omdat de receptie pas om 5 uur open zou gaan kozen we toch voor een F1 hotel. Daar onze zooi neergegooid, naar de super-U supermarkt voor wat lekker dingetjes en daarna wandelen/picnicken in het nationaal park van de noord-Vogezen. Terug naar F1, douchen en TV!!! aug.3 Wiltz-Saverne, 258 km. We woke up early that morning to enjoy a basic breakfast. Still we didn't leave before 11. Clouds everywhere, but dry at least. Still, to be sure we wore our raingear. An hour or so later the sun began to shine, we had a break and packed the raingear. After yet another hour we had a fine french lunch for just 10 euro, the 'menu du jour'. As we were riding south-east we were riding in Germany one moment and in France the next. This went on for a while, but finally it was just France. Quiet roads, touring speeds, and at 15.30 we arrived at the Saverne YH. As the reception didn't open until 17.00 we opted for a Formula-1 hotel. We dropped our luggage, bought food at a super-U supermarket and went for a hike in the North-Vosges national park. Back in the F1 we had a shower and watched TV!!!

Pauze net onder de Vogezen.

4 aug. Saverne-Pontarlier, 347 km. Ook vanmorgen weer een simpel ontbijt, dit keer van de F1 keten. De zon scheen hetgeen de rit door de Vogezen nog fraaier maakte dan hij toch al was. Onderweg lekker gelunched in een echt truckers restaurant. Prima eten voor 10 euro per persoon. Het werd steeds warmer in de loop van de dag, het kippenvel dat ontstond hoger in de Vogezen maakte snel plaats voor zweet. Na 100en bochtjes en uitzichten deden we de laatste 70 km zo vlot mogelijk. Om half zes klopten we aan bij de JH in Pontarlier, maar we konden geen kamer voor ons alleen krijgen. Daarom zochten we maar weer een F1 op. Daar moesten we wachten tot 18.30: als er dan reserveringen niet kwamen opdraven mochten wij de kamer. Dat lukte! Enthousiast gingen we de stad verkennen, wat een deceptie! Pontarlier is een dooie boel vonden wij. Wel een terrasje gevonden waar we een wijntje en een biertje dronken. Toen terug naar de F1, niet eenvoudig, maar gelukkig hadden we de gps meegenomen. In het F1 hotel geworsteld met internet, uiteindelijk toch een boodschap kunnen plaatsen. aug.4 Saverne-Pontarlier, 347 km. Again a simple breakfast this morning, courtesy of the F1 hotel chain. The bright sunshine made the ride through the Vosges even more attractive than it already is. We had a good lunch in a truckers cafe, great food for just 10 euro. In the course of the day it got hotter and hotter, quite a contrast with the chill higher in the Vosges mountains. After 100's of bends and scenic views we decided to do the last 70 km quickly. At 17.30 we knocked on the doors of the JH in Pontarlier, but as we couldn't have a room of our own we opted yet another time for the F1 solution. We had to wait quite a while at the hotel as it was fully booked and only cancellations could save us. We wére saved and full of joy went into town to celebrate. What a deception! Pontarlier is extremely dull, so after having a glass of wine we went quickly back to the F1. We had some trouble finding it but were saved by the gps. Back in the hotel we wrestled with the internet connection but finally were able to leave a message for those back home.

Eugenie bijna in Italie op de grote St.Bernard.

5 aug. Pontarlier-Pontboset, 278 km. Geen ontbijt vanmorgen, dus vlot op weg. Na een kilometer of 30 gestopt bij een supermarkt, broodjes en drinken gekocht. Verder en hoger ging het, op weg naar Zwitserland en de Grote St.Bernard. De uitzichten waren grandioos, zelfs vanaf de snelweg. Links en rechts van die grote steenkolossen. We hadden een vignet voor 29€ gekocht dus we hoefden niet te hannessen op de kleine weggetjes. Lekker opschieten. Uiteraard namen we de col óver i.p.v. de tunnel ónder de grote bernard, prachtig. Na nog een stuk rijden over de A5 namen we bij Bard de weg de bergen in naar Pontboset. De JH daar was 'complet' (vol) maar gelukkig waren er wat aardige mensen die voor ons aan het bellen sloegen. Resultaat: een appartement bij Signora Elena en haar honden. 50€ per nacht incl. ontbijt. Prima, we besloten twee nachten te blijven. Het huis ligt aan een doodlopende weg in het bos met uitzicht op de vallei. Als je naar links kijkt zie je het lage begin ervan, rechts doemen reusachtige bergen op. 's Avonds zijn we teruggegaan naar Pontboset. Het is een heel leuk en oud bergdorp met bijzonder vriendelijke bewoners. Lekker op een terrasje gezeten. aug.5 Pontarlier-Pontboset, 278 km. No breakfast today so a speedy start. We stopped at a supermarket after 30 km to buy sandwiches and lemonade. The road climbed higher and higher on our way to Switzerland and the St.Bernards pass. The views were superb even from the motorway; big lumps of rock on both sides of the road. Of course we choose the col instead of the tunnel at the st.Bernard, great. After yet more A5 miles we took a mountain road to the west near Bard on our way to Pontboset. The YH there was 'complet' (fully booked) but we were directed to an appartment at Mrs. Elena's home by some friendly people. Fifty euro's a night including breakfast. We decided to stay 2 nights as this was a good basecamp for a hike in the valley. The house of Mrs. Elena is situated at the end of a deadend road in a forest with a great view over the valley. That evening we went back to the village of Pontboset. It's a very authentic mountain village with narrow streets and a friendly population. We enjoyed some drinks before going back.

Pauze en verkoeling.

Weer op weg naar beneden.

6 aug. Pontboset. Voor de verandering goed ontbijt vanmorgen. We hadden besloten een flinke wandeling te maken vanuit Pontboset, dus na wat eten te hebben ingepakt reden we naar het startpunt. Het begin was alleen maar mooi, een fraai bruggetje over de rivier en een stuk asfalt omhoog. Daarna begon de wandeling pas echt: steil en over een rotsig pad. De zweetklieren draaiden overuren. Halverwege de klim stond een eenzaam gebouwencomplex waar ook een restaurant was gevestigd. Daar dronken we wat en spraken af daar later te eten. Verder ging de klim, nog steeds steil omhoog. We hielden pauze bij een rivieroversteek, heerlijk koel. Daarna nog een half uur echt steil omhoog voor de laatste pauze. We besloten gegeven de afspraak met het restaurant maar aan de afdaling te beginnen.
Een uur later zaten we aan tafel en kregen voorgeschoteld: een schaal met worst en kaas, warme tamme kastanjes met boter en courgettepuree, canelloni met brocolli en kaas, taartjes, bier, wijn, koffie en thee. Dat alles voor 36€. De rest van de afdaling ging voorspoedig en terug in het dorp kochten we nog wat eten en drinken. Ons appartement bij Elena was inmiddels ook bezet door 2 franse vrouwen, dus we hopen dat de rekening morgen gunstiger uitvalt... Dat bleeek inderdaad zo te zijn, toen we aangaven afgesproken te hebben voor 50 euri het appartement voor ons zelf te hebben, en dat nu niet meer het geval was, mochten we 80 ipv 100 euri betalen.
aug.6 Pontboset. A decent breakfast for a change, prepared by mrs. Elena. We had decided to do an intensive hike starting at the Pontboset village. We shopped for food and drinks and were on our way. First we crossed the river over a small and very old bridge, then the hike took us higher over a narrow turmac road. As the turmac stopped the climbing got serious, a steep rocky path lead us higher and higher and the heat was intense. Halfway up weres ome buildings one of which turned out to be a restaurant 'farmers style'. We had a drink and arranged a lunch for later that day. We continued our hike and had a longer stop at a creek crossing, very refreshing. After yet another half hour of climbing we decided to return to the restaurant.
An hour later we were being treated to a meal of crudites, chestnuts, butter and purée from courgette, canelloni and cheese, cakes, beer, wine, cogffe and tea. 18 euros each! We descended to the village and bought ingredients for a late supper. Back at Mrs. Elena much to our surprise we found 2 french woman that were going to share the appartment with us that night. The next day we negotiated a better price for the appartment as this wasn't the deal we had made. We got a 20% deduction.

Huize Elena.

7 aug. Pontboset-Pisa-Livorno, 421 km. De dag begon met een mooie rit de vallei uit. Daarna voorlopig alleen snelwegen. Beetje saai maar door de drukte, de zon die steeds verblindde en de italiaanse rijstijlen ook inspannend. We stopten een paar keer om te drinken en af te koelen. De maximale temperatuur die we zagen was 38 graden! We maakten een omweggetje naar Pisa om de scheve toren te zien. De hele stad 10x doorkruist maar de toren niet gevonden. Wél een terras voor bier en fis. Daarna verder binnendoor naar Livorno. Via de haven (...) uiteindelijk in een hotel beland. Na douchen de stad in. Terrasje, kebab eten en doorwandelen naar een haventje waar een soort jaarmarkt was. Daar weer aan de wijn en naar mensen kijken. Leuk. Teruggewandeld naar het hotel waar we bijtijds gingen slapen omdat we morgen vroeg op moesten i.v.m. de boot. aug.7 Pontboset-Pisa-Livorno, 421 km. A great start of the day leaving the beautiful valley. Then for a while just motorways, a bit dull but difficult as well because of the temperature, the blinding sun and the erratic riding style of many cardrivers. We had just a few stops to drink and cool down which was necessary at temps up to 38 degrees. We made a little detour to Pisa to find the famous tower but after searching for a while we just stopped for drinks. Small roads to Livorno, a look at the harbour and then on the lookout for a hotel. After settling down we went into town, had a bite and a walk to a canal where some celebration was going on. Drinking wine and watching the people was fun. Back to the hotel rather early as the boat to Corsica will leave at eight tomorrow.

Ons zusterschip vertrekt uit Livorno.

Schuilen voor het onweer.

8 aug. Livorno-Corte, 90 km. Vroeg op, snel ontbijten, opladen en naar de boot. Zo begon de dag. Het aan boord gaan ging vlot, de motoren werden nauwelijks vastgezet. We vonden al snel een plekje op het dek waar we in de schaduw konden genieten van de 4 uur durende overtocht naar Bastia. We puzzelden wat, keken naar mensen, dronken wat... het leek wel vakantie. In Bastia van de boot af de hitte tegemoet. Eerst was het erg druk, maar langzamerhand verspreidde het vakantievolk zich. Om half 2 stopten we bij een restaurant om te lunchen. Omdat het erg druk was nodigden we een Italiaans stel uit aan onze tafel. Met een mengeling van frans en engels konden we leuk met de romeinen praten. We voerden zelfs hapjes aan hun labrador en mechelse herder. We besloten een omweg te maken omdat er een onweersbui dreigde. Het mocht niet baten, we kwamen in de stromende regen terecht en moesten schuilen voor de regen en bliksem. Uiteindelijk trokken we onze regenspullen maar aan en namen de kortste weg naar Corte en de heer Gimenez. Na even zoeken vonden we het (simpele) appartement. Na ons opgeknapt te hebben reden we met de buurman, Patrice, naar de supermarkt om inkopen te doen. Aardige mensen, hij en zijn vrouw Sylvia. We konden leuk frans met ze oefenen. Eugenie maakte een salade die we aten met brood, schapenkaas en wijn. aug.8 Livorno-Corte, 90 km. Got up early, had a quick breakfast, loaded the bike and rode to the boat. Boarding was quick, the bikes were hardly secured. We soon found a spot on a deck where shade was plentiful, nice, as the crossing would take 4 hours. We did some crossword puzzles, watched the other passengers, had a drink.. much like a holiday. Left the boat in Bastia to plunge ourselves in the heat. At first the roads were quite busy but as the tourists spread across the island things got quieter. At 13.30 we stopped for a meal and were accompanied by an Italian couple from Rome with whom we had a pleasant conversation. We even fed their dogs. After lunch we decided to make a detour as a thunderstorm was appearing in the southeast. Nevertheless the storm caught up with us and we had to find shelter for the rain and thunder. We took the raingear out and rode to Corte as fast as possible. Mr. Gimenez welcomed us and showed us the (modest) appartment. After settling in our neighbour for the week, Patrice, escorted us to the supermarket where we bought stuff for the evening meal. Nice people, he and his wife Sylvie. They gave us the opportunity to practice our french. Eugenie prepared a salad which together with wine, sheeps cheese and bread made a good supper.

De straatjes van Corte.

9 aug. Corte. Zondag, dus rustdag. We wandelden naar Corte om wat inkopen te doen voor het middageten (we eten volgens de tradities van het land nu tussen de middag het hoofdmaal) en om naar de openingstijden te kijken van de diverse attracties. Het was al aardig warm zo rond 10 uur. Alvorens echt inkopen te doen dronken we koffie en thee met taartjes. Voor mij een heftige chocolade versie, er vandaag niet meer af te lopen. Na inkopen terug naar het huisje, lezen in de zon en dobberen in het zwembad. Lekker spaghetti gegeten en daarna verder luieren. Toen de ergste hitte voorbij was besloten we toch tot een wandeling en trokken we de nabijgelegen Tavignano vallei in. Leuke paadjes langs de rivier. Na een uur lopen zagen we nog steeds Corsicanen rondhangen in de rivier. Op zondag blijkbaar dé ontspanning, zoiets als voor ons naar het strand gaan. Wij stopten er ook mee, we klommen naar de rivier omlaag en koelden onszelf af. Na een half uurtje weer terugwandelen naar het huisje. We lopen wat af... aug.9 Corte. A quiet sunday today. We walked to Corte to do some shopping for this afternoon's dinner (we time our meals according to the traditions of the country we're in) and to find out the opening hours of the local museum. It was already pretty warm at 10 in the morning. Before the shopping frenzy started we had coffee, tea and pie in the main street. I had a chocolate thing with so many calories I couldn't possibly get rid of them that day. After all was done we went back to the appartment, read our books and had a swim. Ate spaghetti and carried on doing nothing. Later that day the temperature dropped somewhat and we went for a walk in the nearby Tavignano valley. Small and fun paths alongside a small mountain river. An hour into the walk and still the banks of the river were crawling with Corsicans who apparently all spend their sunday afternoons here. We ended our hike and I did some swimming between the rocks in the river. Then back to the appartment.

Meest voorkomende diersoort.

10 aug. Corte-Evisa-Corte, 130 km. Vandaag stond een wandeling door de Spelunga kloof op het programma. Daarom vlot op weg naar het westen, naar Evisa. Daar is een goed startpunt voor de wandeling. Afstanden hier overbrug je langzaam, de wegen zijn smal en bochtig en je kunt zo maar koeien en varkens op de weg aantreffen. Uiteindelijk waren we zover en kon de wandeling beginnen. Het was voornamelijk steil afdalen, naar de rivier die in de kloof stroomt. Toch best inspannend, we hadden 2 uur nodig om beneden te komen. Onderweg kwamen we tientallen hagedissen tegen, van klein tot groot. Veel pauzes namen we niet, maar toen we aankwamen in Ota, het einddoel van de wandeling, verwenden we ons met lekkere salades en drankjes. Het was de bedoeling van Ota een taxi terug naar Evisa te nemen, maar helaas waren er geen taxi's beschikbaar. We probeerden een lift te regelen en dankzij de vasthoudendheid en charme van Eugenie lukte dat. De terugreis ging Eugenie wat te snel, maar uiteindelijk bereikten we de supermarkt en daarna ons appartement. aug.10 Corte-Evisa-Corte, 130 km. Today we were to hike in the Spelunga valley. Soon we were on our way to Evisa, where the standard starting point of the hike is. As the roads on Corsica are narrow and unpredictable (animals on the road, quick changes of surface) progress was slow. We started our hike pretty high in the valley, the goal was the river below and then the village of Ota. Even though it was mostly descending it took some effort, two hours later we reached the river. On our way down we saw 100s of lizards, the most common animal on Corsica we think. In Ota we had a few drinks and a nice salad. The plan was to take a taxi back to the bike in Evisa, but as it turned out no taxi's were available today. Thanks to the female charms of Eugenie we managed to get a ride with a nice french family. Back on the bike the riding was a bit too fast for Eugenie, but still we reached the supermarket and then the appartment safely.

Ons privéstrand op ile Lavezzi.

Bonifacio vanaf zee.

11 aug. Corte-Bonifacio-Corte, 360 km. Onze buurman Patrice had ons aanbevolen te gaan snorkelen in het natuurgebied Ile Lavezzi. Hij leende ons zijn snorkel spullen en zo gingen wij op weg naar Bonifacio helemaal in het zuiden. De snelste route zou ons over de kustweg N198 leiden. Helaas bleek snel relatief: met name bij de stadjes waren de drukte en de hitte ondragelijk. Uiteindelijk waren we rond 12 uur ter plekke en kochten kaarten voor de boot. Om half 1 voeren we de haven, met indrukwekkende dure jachten erin, uit. Ons boottripje werd spectaculair, de turbine motoren joegen ons met grote snelheid over de golven en het buiswater sproeide over ons heen. Na een half uur bereikten we het eiland, niet meer dan een grote hoeveelheid keien in de brandende zon. Er was niets te krijgen, zelfs geen schaduw, dus we hadden eten en drinken meegebracht. Vanuit onze kleine prive inham maakten we een paar snorkeltochtjes in de baai. Erg leuk om zo tussen de vissen te zwemmen. Na verloop van tijd hielden we het voor gezien en wandelden terug naar de steiger. De terugtocht voerde ons langs een volgend eiland, ile Cavallo, waar de rijken der aarde hun villa's hebben. We zagen o.a. het mega huis van Alan Prost. Van dat eiland tot de kust nam de snelheid weer toe, we werden overspoeld door buiswater. Als toetje voer de boot een grot in, erg indrukwekkend.

Na deze tocht wandelden we door Bonifacio, kochten nieuwe flippers voor Patrice en belandden in het hoge stadsdeel vol met leuke straatjes en toeristen. Na bij de haven nog wat gedronken te hebben ging de tocht weer naar het noorden, ditmaal via de centrale D69. Dat was leuk rijden, de ene bocht na de andere en veel hoogteverschillen. Het begon te schemeren en we stopten om wat te eten. Een oud baasje bracht ons in olie gedrenkte pizza-achtige broodjes. Dat vulde. In het duister reden we verder. Af en toe varkens op de weg en koeien, levend én dood. Overal waren wegwerkzaamheden aan de gang (overdag dan) dus grind, zand en kuilen maakten de nu donkere smalle weg nog interessanter. Na middernacht waren we 'thuis' waar we nog even uitpuften met koffie en thee.

aug.11 Corte-Bonifacio-Corte, 360 km. Our friendly neighbour Patrice had recommended a visit to Ile Lavezzi. Great for snorkelling. We borrowed his equipment and rode to Bonifacio in the south. The fastest way was supposed to be the N198 along the seashore, but it turned out to be less so: we had to crawl thru every village along the way. We arrived at noon in Bonifacio and bought tickets for the boat. We left the harbour at 12.30, a harbour containing many exclusive yaughts. It was to be a spectacular ride: as soon as we were on open waters the turbocharged engines were pushed to their limits and the sea treated us on a nice spray. Half an hour later we reached the island, nothing but a large pile of rocks. Nothing was there, not even shadow, so we were glad to have taken food and drinks with us. We did a bit of snorkeling and swimming from our private little bay. After a while we went back to catch a boat back to Bonifacio. We passed the island of Cavallo where the rich and famous have their properties. Amongst other objects we saw the villa of Alan Prost. From there it was going at fast speeds again. For desert we entered a cave, quite impressive.

After this event we walked to the high town of Bonifacio where we bought some replacement items for Patrice. After a final drink we headed north again, this time taking the central D69 road. Much more fun this time, narrow, many climbs and descends and lots of cattle on the road, dead and alive. At dusk we stopped for food and then carried on in the dark. Yet more exciting: besides the darkness now gravel and sand were thrown into the mixture. It was after midnight that we arrived 'home' for some final coffees and teas.

Corte zoals gezien vanuit de toeristentrein.

12 aug. Corte. Een dag vol rust en cultuur... Beetje uitgeslapen, koffie en sigaartje, en toen naar Corte. We wilden het fort bezichtigen waarin ook een museum is gevestigd dat de ontwikkelingen van de levens van de gewone corsicanen aardig in beeld brengt. Maar eerst de toeristentrein... de bekende aangeklede tractor met karretjes erachter. We werden door heel Corte getrokken met uitleg in alle talen, zolang het maar frans was. Best grappig, alleen werden we wat misselijk van het gehobbel en de uitlaatdampen. Aan het einde van de toer bier, icetea en broodjes, en toen eindelijk het van airco voorziene museum. Inderdaad heel aardig. Daarna boodschappen, ijsje, zwemmen en wijn.

Helaas kregen we later op de avond bericht over gezinsproblemen in nederland. We moesten daarom de vakantie af gaan breken. Zaterdag zal Eugenie terug naar huis vliegen en zondag ga ik oversteken naar Livorno om met de motor naar huis te rijden.

aug.12 Corte. A day of leisure and culture... Slept late, had coffee and a cigar and went to Corte. We wanted to visit the fortress and the museum within it. The museum shows how ordinary Corsican people have lived for the last couple of centuries. But first a ride with the touristic train, nothing more than a tractor and some carriages. We were driven all over Corte and the guide spokes any language as long as it was french. Funny, though we started feeling a bit sick from the diesel fumes and the bumps in the roads. To feel better again we had a sandwich and beer afterwards. Finally into the (airconditioned) museum. It was very interesting indeed. After the visit we went shopping, had an icecream, went for a swim and drank a glass of wine.

Unfortunately later we received word from holland of serious family problems. We had to interrupt our trip. Next saturday Eugenie will catch a plane back home and I'll follow later by bike.

Op weg naar de top.

14 aug. Corte, 34 km. Na een dag vol gebel en geregel besloten we deze dag ook maar te benutten, we zijn er nu toch... Een heftige wandeling naar de meren Lac de Melo en Lac de Capitello in de Restonica vallei stond op het programma. Zelfs de weg erheen, de doodlopende D623 was al leuk om te rijden. Ons stond een wandeling van dik drie uur te wachten, met bijzonder steile stukken waar ter ondersteuning van de wandelaars ladders en kettingen waren bevestigd. Boven gekomen deden we wat aan pootje baden (koud water, we zagen op sommige plekken nog sneeuw langs de waterkant liggen) en mensen kijken. Ook de afdaling was spannend, vooral toen we bijna beneden waren en het hard begon te regenen. We schuilden onder een parasol bij een uitspanning maar werden toch al een beetje nat. Toen Eugenie het sein 'droog' gaf startten we de motor en gingen omlaag. Onmiddelijk begon het weer te regenen, én te hagelen. Een auto raakte van de weg en dat veroorzaakte weer een opstopping. Enfin, toen we weer thuis waren waren we doornat en ijskoud. Hete douche, biertje met Patrice drinken en daarna spullen inpakken. Triest. Ten slotte naar het dorp om te genieten van een grote plate met Corsicaanse specialiteiten. En van de bandjes en de drukte in het stadje. aug.14 Corte, 34 km. After a day of making all kinds of arrangements we decided to make good use of THIS day as we are here anyway... A hike to the lakes 'de Melo' and 'de Capitello' in the Restonica valley was to be undertaken. Even the road to the starting point, the end of the D623, was fun. We were to have a 3 hour hike, with such steep parts that for our benefit chains and stairs were available. At the lakes we cooled our feet, had something to eat and drink and watched all the other lunies. The upper lake was quite cold with snow at the edges. The descent was fun too, especially as the last part was in the rain. Quite slippery but we were almost back at the starting point. We took shelter for a while, but as soon as Eugenie told me 'it's dry' we started the bike for the ride back. Immediately a rain and hailstorm made life interesting again... A car had unvoluntarily left the road which caused a massive traffic jam. Once home we were frozen, but a hot shower and a beer with the neighbours cheered us up. Then we packed our stuff to be ready for next day's return trip. Sad. Finally we looked for a meal in the village and enjoyed a plate of Corsican 'spécialités'. We also enjoyed the crowd and the bands that were playing in Cortes main street.

Eugenie's vervoermiddel naar huis...

15 aug. Corte-Ajaccio-Calaccia, 209 km. Na een slechte nacht vroeg op, laden en op weg naar het vliegveld. D.w.z. eerst naar de stad Ajaccio waar we in de hoofdstraat koffie, thee en sap dronken en om beurten een wandelingetje maakten. Daarna naar het strand getuft, weer uren op een bankje gezeten. Toen naar het vliegveld, bagage van de motor op het karretje, snikkend afscheid nemen. Ik reed daarna via de kust naar het noorden om in Calvi een JH te zoeken. Ik kwam daar echter nooit aan: de gps voerde me een weg op die overging in mild onverhard, daarna wat slechter en wat steiler, en ten slotte onneembaar voor mij in m'n eentje. Ik moest uiteindelijk de motor omsleuren, waarbij een bout van de bagagedrager los schoot. Dat provisorisch gemaakt (eerst alle bagage eraf...) en toen weer terug over die steile onverharde stukken. Het was te laat om mijn doel nog te bereiken, daarom nam ik een hotel in Calaccia. 21 euro voor de kamer, niet gek. Pizza en wijn gescored in het dorp. aug.15 Corte-Ajaccio-Calaccia, 209 km. After a sleepless night we rose early. I loaded the bike and we went on our way to the Ajaccio airport. As we arrived way too early we had coffees in the main street and then both of us had a short walk in town. The same thing was repeated at a beach outside town. Then to the airport, rearranging luggage (Eugenie was taking a lot home) and goodbye hugs. I set out on the coastal roads to a YH in Calvi. I never arrived there: the gps directed me on a road that gradually got worse to a point where I couldn't go on. Dragging the bike round to make it face downhill again a bolt snapped, so I had to take the luggage off and do an emergency repair. The return to a normal road took some more time so it appeared it was getting too late to reach my goal for the day. I stopped at the 'hotel des touristes' in Calaccia where I could have a room for just 21 euro. After a shower I went into the village for wine and pizza.

En toen verder zonder Eugenie... The trip continued without Eugenie...

Zondag 16 aug, Calaccia-Livorno 80 km.
Na het ontbijt in 'hotel des touristes' een fraaie rustige rit door de kloof naar het oosten en de kust. Aan de kust koffie gedronken, 1 euro per kopje! Verder naar Bastia, naar de haven. Gepraat met italiaan wiens vrouw niet meer met de motor op vakantie wilde. Tut. Daarna voor in de rij voor de veerboot. Het was bloedheet, dus naar het airco kantoor van de maatschappijen waar gelukkig nog een stoel vrij was. Na lang wachten de boot op, naar een schaduwdek en boek lezen. In Livorno op zoek naar de jeugdherberg. Die werd snel gevonden, het is een mooi oud gebouw, een villa, net buiten de stad. Een enorme tuin met terras erachter waar het na het douchen en bed opmaken goed toeven was. Ik had ook voor 16 euro het avondeten besteld, 2 gangen inclusief flink wat wijn. Mijn boek uitgelezen en naar bed (8-persoons kamer voor mezelf).

Maandag 17 aug, Livorno-Pinerolo 412 km.
Ik was veel te vroeg op en moest lang wachten op het ontbijt. Even na achten zat ik weer op de motor. Veel drukte in en rond Livorno, woonwerk verkeer waarschijnlijk. Tot Savona langs de kust gereden, het ging langzaam en was bloedheet (36-42 graden). Enorm veel stoplichten, veel verkeer, en veel hotels en bars aaneengesloten links en rechts van de weg. Soms voerde de weg een stukje landinwaarts wat leuk was met bergen en bochten. Na Savona werd het wat beter, vooral omdat er minder verkeer was. Ik kwam bijna zonder benzine te staan, en uiteraard, nadat ik uiteindelijk bij een tankstation met een biljettenautomaat had getankt, verscheen de ene na de andere benzinepomp in beeld. Doorgereden tot Pinerolo, sommige stukken waren best leuk om te rijden en de omgeving werd steeds mooier. Ik had geen zin in een hotel in Pinerolo, dus richting Sestriere gereden. Onderweg daarheen vond ik vlot een groot hotel waar ik de enige gast was. Het hotel ligt aan de oude weg naar Sestriere, vroeger zal het drukker geweest zijn. De motor stond voor de 1e keer deze vakantie binnen. Na een biertje en douchen bracht de manke baas me naar een volgend dorp voor een restaurant. Daar 'menu di pesce' genomen, weer met veel wijn erbij. De baas haalde me ook weer op en na nog 1 lokale digestive ging ik slapen.

Dinsdag 18 aug, Pinerolo-Les Rousses 343 km.
Om 9.15 weer op de motor richting Sestriere. Ik had zin om de onverharde weg naar Susa te nemen maar bleef verstandig. Gelukkig reed ik toch op een mooi stuk weg en ik genoot van het idee dat ik al 2x 'boven' had gereden. Twee stops, voor cola en later voor tennisracket band voor mijn gashandle. Tot mijn onaangename verrassing kwam ik toch nog door de tunnel van Frejus (12,5km a 22 euro); de gps rekent blijkbaar anders dan mapsource.
In Faverges heerlijk gegeten. Pate, kip en taart. Afschuwelijk gereden langs de oostkant van het meer van Annecy, veel drukte en hitte. Boven Annecy waren wegwerkzaamheden en de gps raakte van slag. Twee keer een stuk onverhard gereden en met een paar slingers toch op de goede weg gekomen. Het laatste stukje Zwitserland samen met andere motorrijder leuke bochtjes gereden... De jeugdherberg bij Les Rousses was nog niet zo makkelijk te vinden. De baas daar is nederlander van geboorte en een milieufreak. Niet echt iets voor de hombo's. Ik probeerde die avond voor de tweede keer te eten maar dat lukte niet erg... Even gewandeld, nog wat gelezen en naar bed (weer kamer voor mezelf).

Woensdag 19 aug, Les Rousses-Lultzhausen 491 km.
Vandaag een mix van D, N en A wegen gereden. Naarmate de dag vorderde steeds meer A-wegen om eerlijk te zijn. Ik wilde toch wat opschieten. Ik verloor wat tijd omdat ik dwars door Nancy werd gestuurd. Mijn schuld omdat ik de gps verkeerd had ingesteld. Weinig pauzes vandaag, bij een boulangerie wat koeken en water gekocht en dat in de loop van de dag weggewerkt. In Luxemburg nog een stukje leuk gereden. Ingecheckt bij JH. Het ligt fraai aan het Lac de la Haute Sure. Pizza gegeten en een praatje gemaakt met een vrouw die getrouwd was met een Marokkaan. Onderwerp: Marokko. Biertje, internet, bed.

Donderdag 20 aug, Lultzhausen-huis 406 km.
Op weg naar huis. Geen tijd meer voor leukigheid, gewoon de snelweg en doorrammen (voor zover dat met een transalp gaat). Na 4337 kilometer bracht ie me in ieder geval zonder problemen weer thuis.

Sunday aug 16, Calaccia-Livorno 80 km.
The day started with a quiet ride in the canyon to the east and to the coast. Stopped a while to admire the scenery for the last time. Back at the coast I had some coffees, just 1 euro each! On to Bastia, to the harbour. Had a chat with an young Italian whose wife no longer wanted motorcycle holidays. Bitch. Then the queue for the ferry. It was blistering hot, so I walked to the offices of the ferry companies where the airco was working and a comfy seat available. After a long wait it was time to board. I found a shady spot on one of the decks and started reading my book. In Livorno I set out to find the YH which was pretty easy. Apparently I did my homework (entering YH locations in the gps) well. This YH was an old villa with a large garden. The 16 euro dinner was quite good with plenty of wine included. Finished my book and went to bed in a 8-person dorm which I had all to myself.

Monday aug 17, Livorno-Pinerolo 412 km.
I was up far too early and had to wait a long time for my breakfast. Shortly after eight I was back on the bike. Heavy traffic in and around Livorno, probably commuters. Took the coastal road up to Savona as I wanted to avoid the boring toll roads. Progress was slow and it was hot again, 36-42 degrees. Outrageous numbers of traffic lights, pedestrian crossings and vehicles. Bars on the left and hotels on the right side of the road, this was no fun. From time to time the road would go inland for a while which was better; cooler and some bends. I almost ran out of fuel but after filling up at an unmanned station they suddenly seemed everywhere! Came to Pinerolo but didn't want to stay there so went on in the direction of Sestriere. Gradually the riding had gotten better, even much better compared to the coastal road. Noticed a big hotel in a village near the main road (SP166) and booked a room. The hotel had seen better days, I was the only guest. The bike was put in a garage for the first time this trip. After cleaning up the boss drove me to Pinasca, a nearby village, where a restaurant was located. Had the 'menu di pesce', again with lots of wine. The boss picked me up afterwards and after a last local 'digestive' it was time for bed.

Tuesday aug 18, Pinerolo-Les Rousses 343 km.
Fired up at 9.15 and pointed the bike in the direction of Sestriere. I was tempted to ride the unpaved roads high above me to Susa but being on my own decided not to do so. Fortunately the paved roads were very nice too and I felt good knowing I did the Susa-Sestriere trip twice in the past. Two stops, one for a coke and one to buy tennisracket tape for my grips. I had an unpleasant surprise when the Frejus tunnel popped up before me, apparently the gps and mapsource have different ideas about routing. Had to pay 22 euro for the 12.5 km tunnel ride.
Had a great lunch in Faverges. Pate, chicken and pie. Then a horrible ride along the east bank of the Annecy lake. Hot and busy. North of Annecy roadworks were in progress and the gps failed to find an alternative route. Did two unpaved tracks to the east and finally the gps made sense again. The last Switzerland bit to France was in the company of another biker, together we raced through the sweepers. It took some effort to locate the Les Rousses YH. The owner is a dutchman and quite an environmentalist. Not the best place for my mc buddies... I tried to have my second dinner of the day but failed. A short walk instead, a bit of reading and then to bed (in yet another private room).

Wednesday aug 19, Les Rousses-Lultzhausen 491 km.
Today a mixture of D, N and A roads. To be honest: as the day progressed the majority was A-roads, I wanted to make some progress. I lost some time as I was directed through the middle of Nancy. This time it was my fault as I had set up the gps in a wrong way. Not many breaks this day, just a stop at a boulangerie to get some cakes and water. A bit of fun riding in Luxembourg as desert. Checked in at the YH in Lultzhausen, nicely situated at the Lac de Haute Sure. Had pizza dinner and a chat with a lady about Morocco as she was married to a Moroccan. Beer, internet, bed.

Thursday aug 20, Lultzhausen-home 406 km.
On my way home. No more time for fun rides, just the motorway at high speeds (well, high speeds for a transalp). After this 4337 km trip it took me safely home without problems.


back