Creuze by Transalp, june 2009.

Symon arriving at the Duch-Belgian border friday june 19.

Vorig jaar was de Frankrijkweek al luxer dan we gewend waren: geen tenten mee maar jeugdherbergen en hotels. Dit jaar was nog erger: we hadden een gite gehuurd tegenover het huis van Jolanda en Ton, zus en zwager van Peter.
We ontmoetten elkaar bij Hazeldonk, 's middags 19 juni, waar ik ruim een uur te vroeg arriveerde en alvast wende aan het luieren. Na een kort praatje vertrokken we richting Arras waar we in Henin-Beaumont een hotel hadden besproken. Antwerpen, Gent, Lille; snelweg en weinig bijzonders. 's Avonds nog een poging gedaan een kroeg te vinden, maar zonder succes.
Last years Franceweek was a luxury trip: no tents but hostels and hotels. This year would be even worse: we rented a gite near the house of Jolanda and Ton, sister and brother in law of Peter.
We met at Hazeldonk at the Dutch-Belgian border june 19 in the afternoon. I had arrived way too early and was getting used to a lazy life. After a short chat we set out for Arras, where we had booked a hotel in Henin-Beaumont. Antwerp, Gent, Lille; motorway and nothing special. That night we tried to find a pub, without success.

Stretching the legs early saturday evening.

Zaterdagmorgen bijtijds weer op pad. We wilden binnendoor naar Reix rijden, parallel aan de A1 om te beginnen, en dat lukte een tijdje heel goed. We lunchten ten oosten van Parijs en voelden daar ook wat regendruppels. Kort nadat we weer vertrokken waren sloeg Peter's motor af en wilde niet meer starten. Het kostte ons en de aardige Honda dealer in Corbeil-Essones een hele tijd om een nieuwe spanningsregelaar voor de Super Tenere te vinden. Nadat het onderdeel vervangen was besloten we op de snelste manier verder te rijden naar Reix. Een beetje saai was het, maar toen we om 22.00 uur arriveerden bij Jolanda en Ton werden we getrakteerd op een verrukkelijk maal. Saturday morning up early. We wanted to take minor roads to Reix, alongside the A1 to begin with, and that went well for a while. We had lunch east of Paris, plus a few drops of rain. A short while after we left again Peter's Yamaha stalled and then refused to start. It took us, and the friendly Honda dealer at Corbeil-Essonnes, a long while to locate a new rectifier-regulator for the Super Tenere. After replacing the part it was decided to skip small roads and head for Reix the quickest way. It was a bit boring, but at 22.00 we finally arrived at Jolanda and Ton's place, where we were treated on a delicious meal.

The gite we rented for the week.

Laat op op zondag, rustig ontbijten bij 'de overburen' en daarna op zoek naar leuke onverharde weggetjes. We maakten drie rondjes met Marsac als middelpunt en troffen zowel leuke onverharde als onverharde wegen. En wat standaard werd: een goede lunch en fantastisch eten en drinken 's avonds. Got up late on sunday, had breakfast at the 'neighbours' and went out to find nice unpaved roads. We did three loops with Marsac at the centre and indeed found some good paved and unpaved roads. As would become standard: a good lunch and great food and drinks at night.

Symon doing what he's best at...

Hetzelfde scenario ontwikkelde zich op maandag en dinsdag. Op maandag deden we een loop naar het zuiden, naar het Lac de Vassiviere. Rondom dat meer lagen prachtige asfaltwegen, prima om vlot te rijden.
Op dinsdag reden we noordwaarts naar de vallei van de Creuze rivier. Mooie weggetjes weer, vandaag slechts af en toe onverhard.
Na terugkomst in Reix namen Symon en ik de fiets naar de kroeg in Marsac. Flink zwoegen op die heuveltjes!
Monday and tuesday were similar to sunday. On monday we did a southern loop to the Lac de Vassiviere. Around that lake were great turmac roads, very suitable for quick riding.
Tuesday we went north to the valley of the Creuze river. Nice little roads but only short bits were unpaved.
After returning in Reix Symon and I took the bicycles to the pub in Marsac. Hard work in this hilly region!

A night at the caravan of Ben and Mary.

De nacht van woensdag op donderdag zouden we doorbrengen bij Ben en Mary. Ben is een soort collega van Connie, al jaren woonachtig in Frankrijk, Bij Landrevie in de Dordogne heeft hij een station met 2,5 hectare land (langs de spoorweg) en bijgebouwen gekocht. Voor familie en vrienden heeft hij een minicamping ingericht, wij konden slapen in twee caravans. Een mooie rit, deels onverhard, voerde ons naar zijn domein. We werden hartelijk ontvangen en rondgeleid langs zijn projecten. Het was op zijn zachtst gezegd allemaal verbazingwekkend.
's Avonds lekker geBBQ'd en een wandeling over het spoor gemaakt. Ook nog over en onder een spoortunnel door. We blijven kinderen...
We had been invited to spend wednesday night in caravans on the property of Ben and Mary. Ben is a colleague of a kind of Connie. He's been living in France for a long time in a railway station near Landrevie in the Dordogne. He owns lots of land alongside the railway track and several buildings on the property. For family and friends he freed some land for a mini campsite, great service. A nice ride to them on snall and sometimes unpaved roads. After welcoming us we did the guided tour to see his projects, impressive to say the least.
We had a great BBQ in the evening and a hike on the railroad track. We did a tunnel, climed over it and returned through it. We'll be kids forever...

Boys will be boys.

Donderdagmorgen rustig onbeten en afscheid genomen van Ben en Mary. Alweer prachtig weer. We gingen op weg naar Oradour-sur-Glane, een stadje dat in 1944 geheel uitgemoord is en verwoest door de terugtrekkende nazi's. Men heeft het stadje in de staat gelaten zoals het was, het is nu een monument geworden. Symon en ik maakten een wandeling door de ruines, heel indrukwekkend. Thursday morning, a lazy breakfast after which we said goodbye to Ben and Mary. Another day of glorious weather. We went north to visit Oradour-sur-Glane, a town destroyed by the Nazi's when they retreated in 1944. Everybody was slaughtered. It still is in the same state as it was then, it's a monument now. Symon and I walked through the ruins, it was quite impressive.

The ruins of Oradour, town destroyed by nazi Germany.

.

.

Creuze single track.

Creuze turmac.

Ik had besloten vrijdag niet niet te gaan rijden. Er was een gereserveerd voor de lunch in een restaurant in Marsac. Jolanda en ik zouden daar heen wandelen, samen met de hond Koeman. Aldus geschiedde. Na het eten ging Ton achterop bij Symon terug, tamelijk dapper van hem. Ik reed met Jolanda in de voiturette (klein 2 persoons 1 cylinder diesel karretje) terug en mocht zelf even rijden. Sensatie! 's Avonds weer op de fiets naar de kroeg terug, met een omweg.
Ik ging tamelijk vroeg en nuchter naar bed. Zaterdag was voor mij de 1000 km lange terugweg en ik wilde fit zijn. Dat was ik ook zaterdag. De terugreis over de A20, de periferique rond Parijs en daarna de A1 was eenvoudig en vlot. Het was een mooie, ontspannen en luie week geweest: weliswaar 2800 km gereden maar daarvan pakweg 2000 voor de heen- en terugreis!
I didn't feel like riding on friday. We had made a lunch reservation in Marsac, Jolanda and me (and the dog named Koeman) were going to walk there. A nice hike, a good meal and then back to Reix. Ton decided to be Symon's pillion (brave man). Jolanda and I drove the voiturette (small 2 person 1 cylinder diesel 'car') home. I was allowed to try it, sensational!
In the evening back to the pub, by bicycle again. I even did a little detour.
I went to bed rather early and rather sober as I wanted to be fit for the 1000 km return trip. And I was fit on saturday. Took the A20, the periferique and the A1 which was pretty straightforward. It had been a nice, relaxed and lazy week. Of the 2800 km just 800 were ridden locally!


back