Juli 2021.

De 6e naar Peter en Con om 'de pot' af te rekenen. Met de Alp want ik wilde bij terugkeer tanken, de banden op spanning brengen (2.3/2.7) en de olie controleren. Dit i.v.m. het vertrek komende zondag naar Duitsland.

Duitsland 11-25 juli.

Mijn vader zal tevreden uit de hemel neerkijken: zijn zoon op vakantie naar Duitsland en nog wel naar het voormalige Oost-Duitsland! Dat gebeurde inderdaad!

Via SNP natuurreizen hadden we een wandelvakantie aldaar geboekt: 3 hotels waar we ieder 3 dagen zouden blijven om vandaar wandelingen te maken. Vanwege bagagemogelijkheden en betrouwbaarheid kozen we de Transalp als vervoermiddel. Bijzonder was dat hoewel er grote wateroverlast in Duitsland te betreuren viel wij steeds prachtig weer hadden, een paar spetters daargelaten. Als accomodatie deze keer geen tenten maar hotels, we worden ten slotte een jaartje ouder...

De route had ik samengesteld via kurviger.de en wat scripts die e.e.a. bruikbaar maakten voor mijn kleine Garmin. Ook de tracks van de wandelingen waren daarin geladen, net als in de telefoon van Eugenie. We waren er klaar voor!

Zondag de 11e probeerden we vooral wat op te schieten: snelweg tot na Arnhem maar daarna kleinere wegen in Duitsland, te beginnen met een stukje onverhard. We kwamen tot Kirchberg waar we genoten van rust en lekker eten.


Eerste Duitse stop


Relaxen met de Tour

Maandag reden we naar Meiningen. Mooi gereden door heuvellandschap en over slingerende wegen. De eerste 'slechte' lunch genoten met zoetigheid uit een Backerei. In Meiningen parkeerden we illegaal onder het hotel. De receptie was niet bemand; via een telefoontje kregen we de code van een kluisje waarin de sleutel van onze kamer zat. 's Avonds grieks gegeten in het restaurant onder het hotel.


Weer een hete Duitse stop


Een doodlopend spoor

Dinsdag de 13e naar Obernhau, zo'n 260 km. Weer mooi gereden, fraaie uitzichten in een afwisselend landschap. Eenmaal in Obernhau wilden we slapen in hotel Carola, maar daar wilde men (blijkbaar) geen gasten. Even verderop stond hotel Saigerhutte, een mooi klassiek hotel waar ook de Alp onderdak vond. 's Avonds begon het hevig te regenen, toch aten we buiten onder een parasol.

Woensdag was de dag dat we ons eerste via SNP geboekte hotel in Krippen aan de Elbe wilden bereiken. Dat ging niet zonder slag of stoot, er waren nogal wat wegafsluitingen die veel omrijden nodig maakten. Toch waren we om half 2 bij het hotel. De kamer was nog niet klaar dus omkleden in een salon en daarna met een pontje naar de overkant van de Elbe: aan 'onze' kant waren alle restaurants gesloten.


Aan de overkant van de Elbe

Lekker gegeten, terug naar het hotel om de bagage naar de kamer te brengen en met de motor naar Konigstein te rijden om het fort te bekijken. Een pittige klim bracht ons daar en via de goederenlift (mondkapje om) werden we naar boven gebracht.


Op fort Konigstein

We bekeken e.e.a. en leerden over de geschiedenis van het fort. Na een lekker ijsje terug naar de motor. Dat viel niet mee want voor dalen bleken mijn schoenen te klein. De avondmaaltijd was een picknick bij het hotel: wijn, brood, kaas en makreel op een beschikbaar plekje.

Op donderdag gingen we met de pont naar Bad Schandau. Eerst kocht ik nieuwe schoenen, daarna reden we met de tram naar de Lichtenbainer Wasserfall waar een wandeling van 12,5 km begon. Mooi, als Luxemburg maar dan net wat groter en ruiger. Bij de Idagrotte (stelde niets voor) lunchten we waarna we afdaalden naar de Elbe. Jammer dat het wat begon te regenen en Eugenie last van haar knie begon te krijgen.


Natuurlijke poort


Mooie uitzichten


Steile trappen

Vrijdag reden we met de motor naar het startpunt van wandeling 3. In de bloedhitte wandelden we omhoog naar een uitzichttoren waar het mooie deel echt begon. 17,5 Km was de planning, het werden er 21. Lunchen deden we bij het Bootstation met broodjes worst en koek. Op deze plek was het druk, de rest van de wandeling was veel rustiger dan die van gisteren. We raakten ook nog van de route af, het juiste spoor weer vinden was nogal moeizaam. Eenmaal dat gevonden was het pad op tientallen plekken versperd door omgevallen bomen. Na 7,5 uur reden we naar het dichtstbijzijnde restaurant waar we voor 16 euro pp heerlijk aten. Wel goot het inmiddels maar dat zaten we uit met koffie en thee.

Zaterdag de 17e reden we naar Eisenach, afwisselend over snelweg en kleine weggetjes. We namen onderweg een schnitzel resp. kip lunch in een met de gps gevonden restaurant. Na inchecken in het iets verlopen chique hotel kochten we spullen voor het avondeten en de lunch van morgen. Op een terras vlakbij genoten we van een duur maar lekker wit wijntje.

Zondag weer een wandeldag, van de Wartburg naar een plek die Hohe Sonne heet. Vanuit het hotel was het al een inspanning om de Wartburg te bereiken, steil omhoog ging het pad. Bezichtiging van de Wartburg sloegen we even over en begonnen gelijk aan de wandeling. Heel mooi maar ook druk, zeker in het tweede deel door de Drachenschlucht. Die schlucht was overigens wel mooi met zijn bemoste wanden.


Drachenschlucht

We liepen helemaal terug naar het hotel waardoor ook deze wandeling langer dan gepland werd. Het avondeten werd Indiaas.

Maandag reden we terug naar de Hohe Sonne vanwaar enkele wat kortere wandelingen begonnen. Zonder rugzak en over wat vlakker terrein kon ik Eugenie deze keer bijhouden! 8,5 Km later reden we naar de Wartburg waar we een moeilijk te hanteren worstbroodje aten. Vervolgens een bezoek aan de Burg, pracht en praal allemaal. We zagen de schuilkamer van Luther en vernamen van het rozenwonder van de H. Elisabeth (?). Ter afsluiting van de dag grieks eten.

Dinsdag de 20e naar Quedlinburg in de Harz gereden. Dit keer over wat grotere wegen maar wel door een mooie omgeving. We sliepen in een aardig hotel in de Altstadt. Enorm leuk stadje: allemaal vakwerkhuizen in bochtige op-en-neer straten. Staat allemaal op de Unesco werelderfgoed lijst.


Quedlinburg Altstadt

Rustig de toerist uitgehangen en boodschappen gedaan, de dag afgesloten in een visrestaurant omdat het gewenste tapas restaurant dicht was.

De wandeling van woensdag stond genoteerd als 14,5 km. Met de bus reden we naar Thale en wandelden 9 mooie kilometers.


Zware wandeling

In Treseburg pauzeerden we met koffie, thee en taart (we hadden onderweg al geluncht, zittend op een steen met het paadje en een afgrond aan onze voeten). Het tweede deel van de wandeling was saai, slecht aangegeven en vermoeiend. De 14,5 km waren er 20+ geworden.

Donderdag de 22e deden we het rustig aan: een stadswandeling aan de hand van een boekje dat we kochten. Eerst de St.Servaas kerk bekeken, jammer dat die in groot onderhoud was. Wel hadden we vanuit de tuin een mooi zicht op het stadje. Na nog een kerk (de St.Blasii) en nog een kerk (de St.Niklaas) en een bezoekje in het speciaal voor ons geopende vakwerk museum vonden we het welletjes.


Vakwerk museum

We aten ijs en een Strammer Max en planden de reis voor morgen.

Vrijdag begon de terugreis. Eerst naar Minden (mooi door de Harz),


Laatste Duitse stop

en zaterdag naar Uffelte. Omdat ik alleen de kaart van Duitsland in de gps had was het vinden van het hotel een ouderwetse puzzeltocht. Zondag's begon de trip op een zandweg, na enkele kilometers namen we illegaal het verharde fietspad. Even voor Heerenveen raakten we op de snelweg die we tot den Oever volgden. Nog even binnendoor en rond lunchtijd waren we weer thuis.

Deze motor/hotel/wandelvakantie was ons heel goed bevallen, wellicht niet hardcore maar wel relaxed en sportief! Jammer van het mondkapjesgedoe...


back