Marokko winter 2020.

9300 kilometer winterzon.

Om aan regen en storm te ontsnappen besloten we (Peter, Connie, Eugenie en ik) om in februari/maart naar Marokko re rijden. IK vertrok 7 februari, P en C gingen een week eerder om een weekje in de Creuse door te brengen en Eugenie zou 14 februari naar Allicante vliegen om daar door ons opgepikt te worden.
De eerste dag ging voorspoedig, ik reed tot iets ten NE van Parijs. De volgende dag hoorde ik dat ik niet voor half 6 in de Creuse werd verwacht: ik besloot daarom een extra omweg te maken. Dat pakte ongelukkig uit: ik arriveerde in het donker in het onverlichte gebied met z'n smalle weggetjes. Omdat ik 's nachts slecht zie (en omdat zonder dat ik het in de gaten had mijn dimlichten het niet meer deden) raaakte ik in een linker bocht de berm, nadat ik weer op het weggetje was pakte de achterband weer en werd ik met een sierlijke boog ge-highside... Het gevolg was veel schade aan de motor, blauwe plekken, kapotte kleding en tanktas en een wond boven mijn knie.


Deel van de schade

Ik slaagde erin de Alp rechtop te krijgen en belde Peter om te assisteren. Hij reed voor mij de Alp naar het huis van Y en T en constateerde dat de Alp structureel in orde was, godzijdank. Ik werd door T en Y liefdevol opgevangen (wiskey) en verzorgd (verband en zalf) en kreeg heerlijk te eten.

Na een woelige nacht en een heerlijk ontbijt reden we via een prachtige route naar Figeac. Y had zelfs een heerlijke lunch meegegeven die we op een winderige plek die over Brives uitzag nuttigden. De avondmaaltijd was lastig omdat in Figeac alles gesloten was. Gelukkig vonden we nog een Kebabtentje.

De volgende dag bereikten we Ripol in Spanje. De oversteek door de Pyreneen was probleemloos, er was wel sneeuw te zien maar de wegen waren sneeuwvrij. We sliepen bij Alex, met hem werd ook een nieuwe helm gekocht in Vic en lekker gegeten.


Africa Twin in Pyreneen

11 Februari weer supermooi gereden, we eindigden bij een ***hotel in Flix. Eten was er niet te krijgen, niet in het hotel en niet in de stad. Een supermarkt bracht uitkomst, de gekochte waar werd op het terrasje bij de kamer opgegeten.


Op de beroemde brug in Ronda

De volgende dagen reden we via Canta Vieja en Requena naar Alicante. De temperaturen werden steeds aangenamer, de hotels prettig geprijsd en het eten prima in orde. In Alicante haalden we Eugenie van het vliegveld en maakten bij terugkomst een zonnige wandeling op de boulevard.

De dagen erop deden we Canjayar en Ronda aan. De weg voerde langs/door de Sierra Nevada, prachtig besneeuwd. In Ronda wandelden we wat rond en vonden een leuk restaurant.

Maandag 17 februari zouden we naar Marokko oversteken. Het was even zoeken in Algeciras maar we stonden op tijd in de rij. Jammer genoeg waren er diensten uitgevallen en onze overtocht was 5 kwartier vertraagd. Konden we alvast wennen aan de Marokkaanse sfeer. Na enige tijd bereikten we Afrika; de nieuwe haven lag 50 km ten oosten van Tanger. Dat gaf de gelegenheid onze verkeersvaardigheden gelijk te oefenen. In Tanger vonden we na veel gezoek een acceptabel en betaalbaar hotel. Eugenie wilde graag de Medina bezoeken, ik wilde graag mijn motorkleding en de tanktas repareren, dus we bleven een extra dag.


De medina van Tanger


Voor een paar euro werd alles gerepareerd

Om een lang verhaal kort te maken: in Marokko maakte we een rondreis met bezoeken aan Meknes, Kherifa, Ouzoud, Ouarzazate, Tamtattoughte, Marzouka, de Ziz vallei, Ainleu, Fes, Taza, Chauen, Chehchaouen, het nationale park Tafesamtane en ten slotte de haven van Tanger opnieuw.

We hebben prachtig gereden over kleine weggetjes in de Atlas, over bobbelige stukken onverhard. We zagen prachtige landschappen en vieze dorpjes, we lunchten picknick-stijl op leuke plekken en dineerden matig tot goed, we sliepen in luxe- en pruthotels, we maakten wandelingen naar watervallen en door de zandduinen; kortom, we hebben ons prima vermaakt in Marokko.

Wat ook opvallend was: veel wegen die vroeger (2008) onverhard waren bleken nu geasfalteerd. Soms 1-baans, vaak 2-baans, een enkele keer zelfs 4-baans! Meestal waren wij de enigen die erop reden!

Inmiddels was de Corona crisis prominent in het nieuws. Het eerste geval in Marokko werd geconstateerd in Chefchouan, precies op de dag dat wij er waren! Kort nadat we (weer met vertraging) overgestoken waren naar Spanje werden de bootdiensten stopgezet. In Spanje was het nog betrekkelijk rustig, maar op de dag dat wij in Madrid waren om Eugenie op het vliegtuig te zetten was er een massale bijeenkomst ter gelegenheid van vrouwendag: eenmaal in Frankrijk (na een mooie en makkelijke Pyreneen oversteek) vernamen we dat er een grote uitbraak was in Madrid. Tevens werd op het eind van de vakantie alle horeca in Frankrijk en Belgie gesloten en direct na thuiskomst ook de Nederlandse.
We hebben dus steeds de Corona moeilijkheden achter ons kunnen laten. Voeg dat bij het steeds stralende weer en de conclusie moet luiden: mazzelpikken!

Hier volgen wat foto's om een indruk te geven van de reis.


Tegenwoordig veel meer asfalt dan in 2008...


Enkele malen naar een waterval gewandeld.


Hier en daar toch nog wat zand.


Vlak voor de Todra vallei even in klederdracht!


Die leek kleiner dan de vorige keer!


Het was lasig in de vallei onderdak te vinden, dit vonden we aan de noordkant.


Merzouga, eindelijk duinen, zand en hitte.


Terug naar het noorden, C was haar mobiel kwijt en ik speelde in het zand.


Als onderbreking van een lastig weggetje speelde Peter in de sneeuw en


Connie na afloop met een aap.


Deze peuters zaten de hele dag in de zon om kruiden en eieren te verkopen.


Regelmatig een korte stop om de omgeving te bewonderen.


Eugenie doet lunchinkopen.


Chefchouan waar toen wij er waren de eerste Corona patient in Marokko werd ontdekt.


Een zware wandeling naar een teleurstellende waterval.


Onderweg er naar toe was deze wel aardig.


Weer terug aan de middellandse zeekust.


Eindelijk op de vertraagde boot.


De Mezquita in Cordoba, ook mooi een tweede keer.


In Spanje ook nu en dan onverhard met een


lunchstop in een ruine.


Ook terug waren de Pyreneen goed te doen.


back