Maart 2018.

Na meer dan drie maanden stil gestaan te hebben, de langste stilstand ooit (o.a. te wijten aan een vakantie in Colombia) was het 6 maart eindelijk weer zo ver. De banden waren inmiddels heel zacht maar de accu was dankzij de druppellader nog in orde. Na een paar controles een poging gedaan de motor te starten; de 2e poging was raak, prima!
Na het tanken en de banden op spanning brengen ging ik op weg naar het tuinhuis van Peter en Con. Ik probeerde zonder kaart een track te volgen, dat ging beter dan verwacht. Jammer dat mijn etrex maar zo weinig punten kan bevatten, bij Uitgeest was het 'op' en ging ik over op route rijden.
Het huisje van P en C schoot goed op en was van binnen mooi opgeknapt.
Via Zaandam en Purmerend reed ik op kleine wegen mooi naar huis.


Tuinhuisje bijna af...

Het zwembad in Bergen is afgebrand dus voor mijn zwemmen met het AC moet ik nu naar Heerhugowaard. Daarheen dus op 12 maart.


.

Na een lap over het blok te hebben gehaald merkte ik een barst op in het carterdeksel. Hoplijk niets ernstigs. Ik zal Ad Mies raadplegen.


Schade?

Zondag 25/3 was ik uitgenodigd om een expositie te bezoeken waar o.a. mijn neef Hans Janssen zijn foto's liet zien. Het weer werkte mee zodat ik per motor naar Velsen-Zuid kon rijden. Behalve neef Hans trof ik er Ruud en Nicolette die per fiets waren gekomen. Leuk iedereen weer eens te zien.
Ik vond de foto's erg fraai en was weer eens jaloers op mensen die kunnen 'kijken'... Na het bezoek ging ik nog even langs bij vriend Wim in Haarlem waar we als echte bejaarden weer wat ziektes en ander ongemak bespraken.


Uitnodiging.


back