Juni 2017.

In mijn Jawa Tramp periode had ik regelmatig contact met Mehmet, een enthousiaste Jawa-reiziger. Hij stuurde me in mei een email waarin hij vertelde dat hij van Ankara naar Tilburg zou komen voor een Jawa rally en dat hij het leuk zou vinden mij te ontmoeten. Omdat ik bij Ad in Rucphen vervangende schetsplaten voor de voetsteunen had besteld besloot ik e.e.a. te combineren.

Zo reed ik op 1 juni naar Brabant, vanaf Uithoorn op kleine weggetjes. Na enige uren was ik bij Ad waar het wisselen van de schetsplaten minder simpel was dan ik had verwacht. Weer enige uren later vond ik een camping in Schijf en at ik chinees in het dorp.

De volgende dag reed ik richting Tilburg. In Zundert besloot ik Cees en Mieke op te zoeken. Lekker in de tuin aan de koffie en bijkletsen.
Na een lunch met bitterballen en dorpsbier kwam ik vroeg op het rugbyveld in Tilburg, schreef me in, zette de tent op en wachtte op Mehmet. Die kwam even later opdagen en zo konden we eindelijk fysiek kennis maken. Hij had een flinke tocht met zijn Jawa 350 + zijspan achter de rug. Onder het genot van een biertje vertelde hij over zijn avontuur en zijn reparaties onderweg. Na het eten (pasta) was er een rit naar een motormuseumpje, ik mocht mee in het zijspan. Erg leuk na al die jaren maar ik zat wel voortdurend in de rook van de reutelende en knetterende Jawa's. Na terugkomst bier en muziek.

3 juni was ik vroeg op, douchte, brak de tent af, nam afscheid van Mehmet en genoot van het in mijn eentje onderweg zijn met de motor. Tot even onder Utrecht reed ik binnendoor maar regen in het westen deed me besluiten naar de snelweg in het oosten te rijden. Een goede keus want meer dan een paar spetters heb ik niet gehad.

Weekje Frankrijk.

Begin juni belde Peter me om te vragen of ik zin had met hem een weekje Frankrijk te doen. Rustig toeren en kleine weggetjes rijden was het motto. Tevens zouden we de gelegenheid benutten om zijn zus en zwager in de Creuze te bezoeken.
Omdat onze echtelijke vakanties in de soep dreigden te lopen door de botbreuk van Inge zei ik (na overleg met SWMBO) meteen ja. Het werd een letterlijk zinderende week: elke dag meer dan 30 graden, bijna teveel om lekker te rijden.
Niettemin deden we dat toch en het rijden was geweldig dankzij het speurwerk op de kaart door Peter. Van de bijna 3000 km waren er 2800 superb; alleen de laatste dag was het zeuren omdat we rijdend door midden Belgie hotel noch camping konden vinden. Daarom werd het een vermoeiende dag voor ons oudjes: van Soissons tot Namen binnendoor in de hitte en daarna over grotere wegen naar huis.
Het bewijs werd deze week weer geleverd: een oude motorfiets, een oude tent en oude vrienden zijn ruim voldoende om een fraaie herinnering te scheppen!


back